Saturday, December 22, 2012

Church Typo Bloopers

Church Typo Bloopers

Church Typo Bloopers

Posted: 22 Dec 2012 09:08 AM PST

I posted these before but am sharing again just for laughs... Those awonderful Church Bulletins! These sentences (with all the BLOOPERS) actually appeared in church bulletins or were announced in church services:  

The Fasting & Prayer Conference includes meals.
The sermon this morning: 'Jesus Walks on the Water.' The sermon tonight: 'Searching for Jesus.'
Ladies, don't forget the rummage sale. It's a chance to get rid of those things not worth keeping around the house. Bring your husbands.
Remember in prayer the many who are sick of our community. Smile at someone who is hard to love. Say 'Hell' to someone who doesn't care much about you.
Don't let worry kill you off - let the Church help.
Miss Charlene Mason sang 'I will not pass this way again,' giving obvious pleasure to the congregation.
For those of you who have children and don't know it, we have a nursery downstairs.
Next Thursday there will be tryouts for the choir. They need all the help they can get.
Irving Benson and Jessie Carter were married on October 24 in the church. So ends a friendship that began in their school days.
A bean supper will be held on Tuesday evening in the church hall. Music will follow..
At the evening service tonight, the sermon topic will be 'What Is Hell?' Come early and listen to our choir practice.
Eight new choir robes are currently needed due to the addition of several new members and to the deterioration of some older ones.
Scouts are saving aluminum cans, bottles and other items to be recycled. Proceeds will be used to cripple children.
Please place your donation in the envelope along with the deceased person you want remembered..
The church will host an evening of fine dining, super entertainment and gracious hostility.
Potluck supper Sunday at 5:00 PM - prayer and medication to follow.
The ladies of the Church have cast off clothing of every kind. They may be seen in the basement on Friday afternoon.
This evening at 7 PM there will be a hymn singing in the park across from the Church. Bring a blanket and come prepared to sin.
Ladies Bible Study will be held Thursday morning at 10 AM . All ladies are invited to lunch in the Fellowship Hall after the B. S. is done.
The pastor would appreciate it if the ladies of the Congregation would lend him their electric girdles for the pancake breakfast next Sunday.
Low Self Esteem Support Group will meet Thursday at 7 PM . Please use the back door.
The eighth-graders will be presenting Shakespeare's Hamlet in the Church basement Friday at 7 PM . The congregation is invited
to attend this tragedy.
Weight Watchers will meet at 7 PM at the First Presbyterian Church. Please use large double door at the side entrance.
The Associate Minister unveiled the church's new campaign slogan last Sunday:'I Upped My Pledge - Up Yours.'

Church Typo Bloopers

Posted: 22 Dec 2012 09:06 AM PST

I posted these before but am sharing again just for laughs... Those awonderful Church Bulletins! These sentences (with all the BLOOPERS) actually appeared in church bulletins or were announced in church services:  

The Fasting & Prayer Conference includes meals.
The sermon this morning: 'Jesus Walks on the Water.' The sermon tonight: 'Searching for Jesus.'
Ladies, don't forget the rummage sale. It's a chance to get rid of those things not worth keeping around the house. Bring your husbands.
Remember in prayer the many who are sick of our community. Smile at someone who is hard to love. Say 'Hell' to someone who doesn't care much about you.
Don't let worry kill you off - let the Church help.
Miss Charlene Mason sang 'I will not pass this way again,' giving obvious pleasure to the congregation.
For those of you who have children and don't know it, we have a nursery downstairs.
Next Thursday there will be tryouts for the choir. They need all the help they can get.
Irving Benson and Jessie Carter were married on October 24 in the church. So ends a friendship that began in their school days.
A bean supper will be held on Tuesday evening in the church hall. Music will follow..
At the evening service tonight, the sermon topic will be 'What Is Hell?' Come early and listen to our choir practice.
Eight new choir robes are currently needed due to the addition of several new members and to the deterioration of some older ones.
Scouts are saving aluminum cans, bottles and other items to be recycled. Proceeds will be used to cripple children.
Please place your donation in the envelope along with the deceased person you want remembered..
The church will host an evening of fine dining, super entertainment and gracious hostility.
Potluck supper Sunday at 5:00 PM - prayer and medication to follow.
The ladies of the Church have cast off clothing of every kind. They may be seen in the basement on Friday afternoon.
This evening at 7 PM there will be a hymn singing in the park across from the Church. Bring a blanket and come prepared to sin.
Ladies Bible Study will be held Thursday morning at 10 AM . All ladies are invited to lunch in the Fellowship Hall after the B. S. is done.
The pastor would appreciate it if the ladies of the Congregation would lend him their electric girdles for the pancake breakfast next Sunday.
Low Self Esteem Support Group will meet Thursday at 7 PM . Please use the back door.
The eighth-graders will be presenting Shakespeare's Hamlet in the Church basement Friday at 7 PM . The congregation is invited
to attend this tragedy.
Weight Watchers will meet at 7 PM at the First Presbyterian Church. Please use large double door at the side entrance.
The Associate Minister unveiled the church's new campaign slogan last Sunday:'I Upped My Pledge - Up Yours.'

The unforgettable Lim Keng Yaik

Posted: 22 Dec 2012 08:36 AM PST

I bet many journalists, especially those assigned to his functions since the late 1970s till late 1990s will not forget former Cabinet minister/Gerakan president Tun Dr Lim Keng Yaik.

Many described him a 'true Malaysian' for his fair mind about our multiracial society, and to some who had a close encounter with him - at the Parliament, his office or elsewhere - will treasure the fun, laughter and the fond memories shared among them.

Dr Lim, 73, died yesterday after almost four decades of political struggle and upheavals - sacked by the MCA and later went on to lead Gerakan.

My deepest condolence to his family.
Former Gerakan president Tun Dr Lim Keng Yaik, 73, died this afternoon at his Petaling Jaya home. "Yes, he passed away peacefully at 5.13pm at home," incumbent party president Tan Sri Koh Tsu Koon told The Malaysian Insider in a text message. Gerakan members announced the outspoken former minister's death over Twitter today. The cause of his death is not immediately known. Lee Hui Seng, a Selangor Gerakan leader, told The Malaysian Insider that Dr Lim "was ill for some time." But Dr Lim's son, Lim Si Pin has also inherited a fervour for politics and is currently the torchbearer for the party's youth wing. Born in Perak on April 8, 1939, Dr Lim was known to be a plain-speaking politician who had helmed Gerakan for 27 years, from 1980 to April 8, 2007 when he stepped down to make way for Koh. Less known was that he first joined politics as an MCA member and had run in Perak's Pekan Baru state seat in 1969 under the Alliance – the predecessor to the current ruling Barisan Nasional coalition – which he lost. In 1971, he became Perak MCA chairman and was appointed to the Dewan Negara as senator. Dr Lim has had a long career as a federal minister spanning nearly three decades. He was first picked to join the Cabinet in 1972, when he was made minister with special functions tasked with overseeing the New Villages and Emergency work. But the following year, he quit the post in protest against the expulsion of the MCA reform movement leaders at the time and was kicked out of MCA for reportedly going against then-MCA president Tun Tan Siew Sin. He entered Gerakan in 1973 but returned to serve in the Cabinet only in 1986, when he was appointed Minister of Primary Industries, a post he held until 2004, when his portfolio was switched. He took over as Minister of Energy, Water and Communications until February 13, 2008, quitting the post just shortly before the landmark 12th general elections. - Malaysian Insider

Man And Robot Linked By Brain Scanner

Posted: 22 Dec 2012 08:00 AM PST

5 July 2012
Last updated at 12:55 GMT

Man and robot linked by brain scanner

The man-machine link was used to control a small humanoid robot

Robot avatars have got a step closer to being the real world doubles of those who are paralysed or have locked-in-syndrome.

Scientists have made a robot move on a human's behalf by monitoring thoughts about movement, reports

[DWI-STANDARD] Samseng UMNO Dilepaskan, Aktivis Pakatan Dipenjarakan!

Posted: 22 Dec 2012 09:09 AM PST

Kes aktivis mahasiswa yang dipenjarakan semalam adalah bukti bahawa polis dan pihak berkuasa mengamalkan sikap berbeza terhadap parti politik Pakatan Rakyat dan Umno-BN.

Ini dapat dilihat apabila aktivis pro-Umno-BN yang melakukan keganasan terhadap pemimpin dan penyokong PR dibiarkan tetapi aktivis pro-PR dihukum dan dipenjarakan.

"Apakah ini merupakan tindakan sengaja pihak polis ataupun keputusan Jabatan Peguam Negara yang tidak mengadakan pertuduhan.

"Ini adalah persoalan yang tidak terjawab sehingga sekarang mengapa perkara ini dilengah-lengahkan,"
kata Ketua AMK Malaysia, Shamsul Iskandar Mohd Akin.

Beliau berkata sehingga kini, polis masih tidak menjalankan tindakan susulan terhadap kes insiden membaling cat ke arah Bas Jelajah Merdeka di Melaka dan Kota Baru.

Malahan masih tiada tangkapan atau dakwaan dalam insiden pergaduhan di ceramah PR di Batu 8, Gombak pada 4 Dis sehingga mencederakan seorang aktivis PR.

Akan tetapi, mahasiswa Umar Mohd Azmi, yang merupakan aktivis 'Occupy Dataran', telah dijatuhkan hukuman penjara sebulan dan denda RM 1,000.

Di laporkan bahawa mahkamah Majistret Kuala Lumpur menjatuhkan hukuman terhadap Umar kerana menghalang pegawai Dewan Bandaraya Kuala Lumpur (DBKL) menjalankan tugas semasa serbuan terhadap gerakan mahasiswa pada April lalu.

Umar didakwa di mahkamah itu pada 23 April mengikut Seksyen 186 Kanun Keseksaan kerana menghalang Mohd Masran Mamat daripada "menangkap dan mengiringi" aktivis Mohd Fahmi Reza Mohd Zarin.

Insiden itu didakwa berlaku semasa serbuan mengejut DBKL ke atas perkhemahan protes di Dataran Merdeka di Kuala Lumpur pada jam 8 pagi 22 April lalu.

Timbalan Presiden Anwar Ibrahim Club Malaysia, Al-Azadi Aljohari berkata, keputusan memenjarakan Umar adalah tragedi hitam dalam perjuangan anak muda dan mahasiswa di negara ini.

"Keringat dan perjuangan Umar Mohd Azmi untuk melihat suatu sistem pendidikan percuma yang dapat dinikmati anak petani, nelayan, pesawah, golongan menengah dibayar dengan hukuman penjara," kata Azadi dalam kenyataan media.

Katanya, pada April 2012, aktivis Mahasiswa telah mengadakan 'Occupy Dataran' untuk memaksa pemerintah memberi pendidikan universiti percuma.

Ujarnya, anak muda dan mahasiswa merupakan 'human capital' negara yang perlu ditatang dengan sistem yang dapat membantu pertumbuhan minda itu sendiri. -selangorku


Posted: 22 Dec 2012 07:23 AM PST

雪兰莪甘榜东姑区州议员刘永山于2012年12月22日星期六在八打灵再也SS2 Mall"永恆的爱—公开哺乳活动"所发表之演讲稿: 首先我要感谢马来西亚哺乳和自然育儿协会(Malaysia Breastfeeding And Natural Parenting Association,简称MBNPA)这次能够一起和甘榜东姑州议员服务中心和雪州政府联合主办今天这场题为"永恆的爱—公开哺乳活动"。 我也要感谢许多热心商家赞助今天的活动。我们要感谢SSTwo Mall管理层为我们今天提供场地,让这场活动能够顺利进行。我也非常感谢各位台前幕后的工作人员,在场出席的漂亮妈妈、英俊爸爸,还有活泼可爱的小宝贝们。谢谢你们的出席。 今年8月,马来西亚哺乳和自然育儿协会配合世界哺乳周活动庆典,主办一场题为"永恆的爱—母乳,公开哺乳一分钟见证仪式"。受邀出席的嘉宾刚好是我的同僚兼战友,

လူထုေခါင္းေဆာင္၊ စစ္အာဏာရွင္ဘက္ေတာ္သားေပေလာ .

Posted: 22 Dec 2012 06:17 AM PST

ေဇာ္၀င္း (၈၈ ေက်ာင္းသားေဟာင္း)
လက္ရွိ ဗမာႏိုင္ငံမွာ လူတေယာက္ကိုသာ ႏိုင္ငံ့ေခါင္းေဆာင္အျဖစ္ မဲေပးယွဥ္ၿပိဳင္ ေရြးခ်ယ္ရင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ဘယ္သူမွ ယွဥ္ႏိုင္မယ္မထင္ဘူး။ လူထုရဲ႕မဲ အမ်ားဆုံး ရႏိုင္တဲ့သူကို လူထုေခါင္းေဆာင္လို႔ သတ္မွတ္မယ္ဆိုရင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟာ လူထုေခါင္းေဆာင္ပဲ။
ဒါေပမယ့္ ခုတေလာမွာ လူထုေခါင္းေဆာင္အျဖစ္ အမ်ားျပည္သူ သတ္မွတ္ယုံၾကည္ျခင္းခံရတဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟာ လူထုဘက္မွာ မရပ္တည္ဘဲ၊ လူထုကို ႏွိပ္စက္သူေတြဘက္က ကာကြယ္ရပ္တည္လာတာကို ရင္မခ်ိစရာ ေတြ႔ျမင္လာရတယ္။

ႏိုင္ငံတကာ ရင္းႏွီးျမဳပ္ႏွံမႈေတြဘက္ကို ၾကည့္ရမယ္လို႔ ဆိုလားဆိုရဲ႕။ ျပည္သူေတြဘက္က သေဘာထားႀကီးရမယ္လို႔ ေျပာလားေျပာရဲ႕။ မီးေလာင္တုိက္သြင္းတဲ့ စစ္ဗိုလ္လူထြက္ေတြကိုေတာ့ တခ်က္မွ အျပစ္တင္ ေျပာဆိုေဝဖန္တာမ်ိဳး မေတြ႔ရဘူး။

စစ္ဗုိလ္ေတြနဲ႔ ယုံၾကည္မႈတည္ေဆာက္ရမယ္ဆိုတဲ့ အေလွ်ာ့ေပး အညံ့ခံ ေစ့စပ္ေရး စာအုပ္ထဲက သေဘာတရားကို ဘုရားေဟာေလာက္ သေဘာထားၿပီး ကိုးကြယ္ေနၿပီလားလို႔ ထင္မွတ္ရတယ္။ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြနဲ႔ ယုံၾကည္မႈတည္ေဆာက္၊ ရင္းႏွီးျမႇဴပ္ႏွံမႈေတြ ဝင္လာေအာင္ လုပ္ရမယ္ဆိုတဲ့ သူ႔စာအုပ္ထဲက သေဘာတရားေတြကို တရားေသလုပ္ေနသလား ထင္ရတယ္။

"ဆႏၵျပသူေတြကို ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အျပစ္တင္ေနတဲ့ အဲဒီအခ်ိန္ဟာ အစိုးရက သပိတ္စခန္းေတြကို လုံျခဳံေရးတပ္ဖြဲ႔ေတြနဲ႔ ဝိုင္းထားၿပီး ၿဖိဳခြဲဖို႔ အသင့္ျပင္ေနတဲ့အခ်ိန္၊ ၿဖိဳခြဲမယ္လို႔ ေၾကညာထားတဲ့အခ်ိန္လည္း ျဖစ္ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ဒီလိုအခ်ိန္မ်ဳိးမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟာ ဆႏၵျပသူေတြကို ဟန္႔မယ့္အစား ပါးကြက္သားေတြကို ဟန္႔ခဲ့ဖို႔ေကာင္းတယ္။ အစိုးရကို သတိေပး တားျမစ္ခဲ့ဖို႔ေကာင္းတယ္။ ျပည္သူေတြအေပၚ က်ေရာက္မယ့္ အႏၱရာယ္ကို အကာအကြယ္ေပးဖို႔ ေကာင္းတယ္။ အကာအကြယ္ေပးဖို႔ကိုလည္း လူအမ်ားအျပားက ဝိုင္းဝန္းေတာင္းပန္ခဲ့ၾကတယ္။ ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ၾကတယ္။ အခုေတာ့ အကာအကြယ္မေပး႐ံုသာမက ဆႏၵျပသူေတြကို ဟန္႔လိုက္တဲ့ သူ႔စကားဟာ အစိုးရကို မီးစိမ္းျပလိုက္သလို ျဖစ္သြားတယ္။ ၿဖိဳခြဲ႐ိုက္ႏွက္ခ်င္တဲ့ အစိုးရအတြက္ အခြင့္သာသြားခဲ့တယ္။"

စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြနဲ႔ေတာ့ အမွန္ပဲ ယုံၾကည္မႈေတြ တိုးတက္လာပါရဲ႕။ အတိုက္အခံအခ်င္းခ်င္းၾကားထဲမွာေတာ့ အယုံၾကည္မဲ့သူ မဲ့လာတယ္။ ျပည္သူေတြမွာလည္း အကာအကြယ္ မဲ့လာတယ္။ ဒီမိုကေရစီသမား ေတြထဲမွာ ညီညြတ္ေရးၿပိဳကြဲလာတယ္။ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္အတြင္းမွာေတာင္မွ ညီညြတ္ေရး ပ်က္ျပားလာတဲ့ လကၡဏာေတြ ျမင္ေတြ႔လာရတယ္။ ဒါေတြအားလုံးဟာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေျပာင္းလဲက်င့္သုံးလာတဲ့ မွတ္ပုံတင္ေရး၊ ေရြးေကာက္ပြဲဝင္ေရး မူဝါဒသစ္ရဲ႕ အက်ိဳးဆက္ေတြပါပဲ။

တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ မတိုင္ခင္ကတည္းက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကလည္း လက္ပံေတာင္းကို ခရီးထြက္ဖို႔ ေၾကညာတယ္။ ဒါေပမယ့္ သပိတ္ေမွာက္သူေတြကို ဆႏၵျပတဲ့နည္းနဲ႔ခ်ည္း ျပႆနာေျဖရွင္းလို႔ မရဘူးလို႔ အျပစ္တင္တယ္။ ေဆြးေႏြးညွိႏႈိင္းရမယ္လို႔ ဟန္႔တယ္။ ဒါေပမယ့္ တကယ္တမ္းမွာ ဆႏၵျပသူေတြဘက္က မေဆြးေႏြးတာမဟုတ္၊ ေဆြးေႏြးခြင့္မရတာျဖစ္တယ္။ ဒါကို သူလည္း သိတယ္။ သိရက္နဲ႔ ဒီစကားမ်ဳိးေျပာထြက္ခဲ့၊ ေျပာရက္ခဲ့တယ္။

ေအာင္မင္း လာေဆြးေႏြးတာကို ဆႏၵျပသူေတြဘက္က လက္ခံစကားေျပာခဲ့တာကို ၾကည့္ပါ။ လက္ပံေတာင္း ျပည္သူေတြဘက္က ေဆြးေႏြးေရးတံခါး အျမဲတမ္း ဖြင့္ထားတယ္ဆိုတာ ထင္ရွားတယ္။ ဘယ္ဘက္က မေဆြးေႏြးလို႔ ေဆြးေႏြးညႇိႏႈိင္းမႈ မျဖစ္သလဲဆိုတာ ထင္ရွားပါတယ္။ ေဆြးေႏြးတဲ့ ဘာသာစကားကို နားမလည္တာဟာ စစ္အာဏာရွင္ေတြသာ ျဖစ္တယ္။ ဒါကို ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အသိဆုံး။ သူကိုယ္တိုင္ ေဆြးေႏြးခ်င္လွခ်ည္ရဲ႕ အတန္တန္ ေျပာေနပါရက္နဲ႔ ဒီေန႔အထိ သူ႔ကို လူရာသြင္းၿပီး တူတူတန္တန္ ဘာမွ မေဆြးေႏြးေသးတာကို သူအသိဆုံးပဲမဟုတ္လား။ သူ႔ဘက္ကသာ သမၼတႀကီးက ေတာ္ပါတယ္၊ ႐ိုးပါတယ္ ေျပာေနရရွာတာ ဟိုက သူ႔ကို ဘာမ်ား အေရးလုပ္ေဆြးေႏြးလို႔လဲ။ ခုေတာ့ စစ္အာဏာရွင္ေတြဘက္က ဒီလို တဖက္သတ္ ေခါင္းမာတာကို မ်က္ကြယ္ျပဳၿပီး ျမန္မာလူမ်ဳိး မွာ ေဆြးေႏြးညိႇႏိႈင္းတဲ့ ယဥ္ေက်းမႈမရွိဘူးဆိုၿပီး ေအာင္ႏိုင္ဦးအေတြးအေခၚ သံေယာင္လိုက္ရင္း လူမ်ဳိးနဲ႔ခ်ီ ထိပါးတဲ့ စကားမ်ဳိးေတာင္ ေျပာလိုက္ပါေသးတယ္။

တကယ္ေတာ့ ျပည္သူေတြဘက္က သူတို႔ေဆြးေႏြးခ်င္တာကို ေဆြးေႏြးခြင့္မရလို႔၊ ညိႇႏိႈင္းခ်င္တာကို ညွိႏႈိင္းခြင့္မရလို႔ ဆႏၵျပရတာသာျဖစ္တယ္။ သပိတ္မေမွာက္၊ ဆႏၵမျပရင္၊ ဘယ္ဦးပိုင္ကမွ ဂ႐ုမစိုက္၊ ဘယ္အစိုးရကမွ အေရးမလုပ္လို႔ ဆႏၵျပၾကရတာပါ။ ကုန္ကုန္ေျပာရရင္ ဆႏၵမျပရင္ ဒီမိုကေရစီေခါင္းေဆာင္ဆိုသူမ်ားကေတာင္မွ အေရးလုပ္ ငဲ့ေစာင္းမၾကည့္ၾကလို႔ အခုလို ဆႏၵျပၾကရတာပါ။ ဒီျပႆနာေတြ ျဖစ္ေနတာၾကာလွၿပီ။ ေတာင္းဆိုေနတာ၊ ကန္႔ကြက္ေနတာလည္း ၾကာလွၿပီ။ ေစာေစာပိုင္းတုန္းက ဘာမွ အေရးမလုပ္ဘဲ သပိတ္စခန္းဖြင့္ေတာ့မွ ဆႏၵျပ႐ံုနဲ႔ ျပႆနာတိုင္း မေျပလည္ႏိုင္ဘူး၊ ေဆြးေႏြးညိႇႏိႈင္းဖို႔ လိုတယ္လို႔ ေျပာတာဟာ ေတာ္ေတာ္မတရားတဲ့ စကားပါ။

ဆႏၵျပသူေတြကို ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အျပစ္တင္ေနတဲ့ အဲဒီအခ်ိန္ဟာ အစိုးရက သပိတ္စခန္းေတြကို လုံျခဳံေရးတပ္ဖြဲ႔ေတြနဲ႔ ဝိုင္းထားၿပီး ၿဖိဳခြဲဖို႔ အသင့္ျပင္ေနတဲ့အခ်ိန္၊ ၿဖိဳခြဲမယ္လို႔ ေၾကညာထားတဲ့အခ်ိန္လည္း ျဖစ္ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ဒီလိုအခ်ိန္မ်ဳိးမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟာ ဆႏၵျပသူေတြကို ဟန္႔မယ့္အစား ပါးကြက္သားေတြကို ဟန္႔ခဲ့ဖို႔ေကာင္းတယ္။ အစိုးရကို သတိေပး တားျမစ္ခဲ့ဖို႔ေကာင္းတယ္။ ျပည္သူေတြအေပၚ က်ေရာက္မယ့္ အႏၱရာယ္ကို အကာအကြယ္ေပးဖို႔ ေကာင္းတယ္။ အကာအကြယ္ေပးဖို႔ကိုလည္း လူအမ်ားအျပားက ဝိုင္းဝန္းေတာင္းပန္ခဲ့ၾကတယ္။ ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ၾကတယ္။ အခုေတာ့ အကာအကြယ္မေပး႐ံုသာမက ဆႏၵျပသူေတြကို ဟန္႔လိုက္တဲ့ သူ႔စကားဟာ အစိုးရကို မီးစိမ္းျပလိုက္သလို ျဖစ္သြားတယ္။ ၿဖိဳခြဲ႐ိုက္ႏွက္ခ်င္တဲ့ အစိုးရအတြက္ အခြင့္သာသြားခဲ့တယ္။

အစိုးရအေနနဲ႔ အစပိုင္းမွာ လက္ပံေတာင္းသံဃာေတြကို ၿဖိဳခြဲႏွိမ္နင္းဖို႔ကို ေတာ္ေတာ္လက္တြန္႔ခဲ့တယ္။ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္မွာေလာက္ လက္ရဲ၊ ဇက္ရဲ မရွိလွဘူး။ ဒါကလည္း အေၾကာင္းရွိတယ္။ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္တုန္းက စစ္အာဏာရွင္ေတြဟာ တကိုယ္ေတာ္ ေျပာင္ေျပာင္တင္းတင္း မိုက္ေနတဲ့အခ်ိန္။ ဘယ္သူကမွလည္း သူတို႔ကို ဘာမွ ေပးကမ္းစြန္႔ၾကဲ ေထာက္ပံ့တာမ်ဳိး မလုပ္တဲ့အခ်ိန္။ လူရာမသြင္းတဲ့အခ်ိန္။ အခုအခ်ိန္က်ေတာ့ တမ်ဳိး။ ခုခ်ိန္က သူတို႔မင္းသားေခါင္း ေဆာင္းထားတဲ့အခ်ိန္။ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈေတြကို သူတို႔ကိုယ္က်ိဳးစီးပြားအတြက္ ေမွ်ာ္လင့္ေတာင့္တေနတဲ့ အခ်ိန္။ (ႏိုင္ငံအတြက္လို႔ ေျပာေပမယ့္ တကယ္တမ္းကေတာ့ သူတို႔နဲ႔ သူတို႔ ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္း ခ႐ိုနီေတြအတြက္ပါ။ ၉၀ ေက်ာ္ႏွစ္ေတြတုန္းက ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈေတြကို ျပန္ၾကည့္ပါ။) ဒီလို သူတို႔အက်ိဳးစီးပြားအတြက္ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ သက္ဆိုးရွည္ေရးအတြက္ စီမံကိန္းခ် ေဆာင္ရြက္ေနတဲ့အခ်ိန္ဆိုေတာ့ မင္းသားေခါင္း ကၽြတ္သြားမွာ စိုးရိမ္တယ္။ ေရရွည္စီမံကိန္းေရးဆြဲထားတာေတြ ပ်က္မွာ စိုးရိမ္တယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ၿဖိဳသင့္ မၿဖိဳသင့္ ခ်ိန္ဆေနတယ္။ သူတို႔ ၿဖိဳလိုက္ရင္ အေမရိကန္ အမ်က္ထြက္မလား၊ ဥေရာပ စိတ္ပ်က္မလား ဆိုတာ တြက္ခ်က္ေနတယ္။ ဒီလိုအခ်ိန္မ်ဳိးမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဘက္က ဆႏၵျပသူေတြကို အျပစ္တင္စကား ဆိုလိုက္တာဟာ အစိုးရအတြက္ အားတက္စရာ ျဖစ္သြားတယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကိုယ္တိုင္က အျပစ္တင္လာရတဲ့အထိ ဆႏၵျပသူေတြဘက္က လြန္ကဲေနလို႔သာ သူတို႔ ၿဖိဳခြင္းလိုက္ပါတယ္လို႔ ဆင္ေျခေပးရင္ အေမရိကန္လည္း ဘာမွမေျပာေတာ့ဘဲ ႏႈတ္ပိတ္ေနလိမ့္မယ္လို႔ ယူဆၿပီး လက္ပံေတာင္းအေရးအခင္းကို မီးေလာင္ဗုံးအသုံးျပဳတဲ့အထိ အလြန္အကၽြံ ၿဖိဳခြဲႏွိမ္နင္းလိုက္တာပါ။

အေမရိကန္ကလည္း သူတို႔ထင္တဲ့အတိုင္း ဒီပြဲမွာ ႏွာေစးတယ္။ စစ္ပြဲမွာေတာင္ အသုံးျပဳခြင့္မရွိတဲ့ မီးေလာင္ဗုံးလို လက္နက္မ်ဳိး အသုံးျပဳၿပီး အျငင္းပြားစရာ တစက္မွမရွိေလာက္ေအာင္ ၿငိမ္းၿငိမ္းခ်မ္းခ်မ္း ဆႏၵျပေနတဲ့ ျပည္သူေတြကို ေခ်မႈန္းခဲ့ေပမယ့္ အေမရိကန္ဆီက ဘာသံမွ မထြက္။ ဆိတ္ဆိတ္ေနခဲ့တယ္။ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံသူေတြကို အာခံခ်င္တဲ့သူေတြ ခံရတာနည္းေသးတယ္လို႔ မွတ္ယူေနသလား ထင္ရတယ္။

လက္ပံေတာင္းအေရးမွာ သံဃာေတြ မီးေလာင္တိုက္သြင္းခံရတာဟာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ တာဝန္မကင္းဘူးလို႔ ဆိုခ်င္တယ္။ သူကိုယ္တိုင္ မီးေလာင္တိုက္သြင္းတာ မဟုတ္ေပမယ့္ သူ တားရင္ သံဃာေတြ သက္သာရာရႏိုင္တဲ့ အေျခအေနမွာ အစိုးရဘက္ သူ ပင္းခဲ့လို႔သာ အတင့္ရဲၿပီး ၿဖိဳခြဲခံခဲ့ရတာ။ ျပည္သူဘက္ကေန ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ျပတ္ျပတ္သားသား မားမားမတ္မတ္ မရပ္ခဲ့လို႔သာ သံဃာေတြအခုလို မတရား မီးေလာင္တိုက္သြင္းခံရတာလို႔ဆိုရင္ မမွားဘူး။ ေဒသခံေတြဘက္က ၾကည့္ရင္ အလြန္ စိတ္ထိခိုက္ ဝမ္းနည္းစရာေကာင္းပါတယ္။

သူဒီလို ျပတ္ျပတ္သားသား မကာကြယ္လို႔ သံဃာေတြ မီးေလာင္တိုက္သြင္းခံရတာကို သူ ကိုယ္ခ်င္းစာရင္၊ ႏွလုံးသားေပ်ာ့ေပ်ာင္းရင္ ေနာင္တရဖို႔သင့္တယ္။ ဒါေပမယ့္ သူ ေနာင္တမရဘူး။ ၾကံ႕ဖြတ္ထိပ္တန္းေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ႔ ဝိုင္းရံထားတဲ့ စုံစမ္းေရးေကာ္မရွင္ ဥကၠဌအျဖစ္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ လက္ခံခဲ့တယ္။ လက္ခံ႐ံုသာမက အစိုးရဘက္က ေဖးတဲ့ မတဲ့ အလုပ္ေတြ ဆက္လုပ္လာျပန္တယ္။

တကယ္ေတာ့ စုံစမ္းစစ္ေဆးေရးေကာ္မရွင္ဟာ တျခားအခ်က္ေတြကို စုံစမ္းစစ္ေဆးဖို႔ လိုခ်င္လိုမယ္။ လက္ပံေတာင္းမွာ သံဃာေတြကို မီးေလာင္တိုက္တဲ့ အေရးမွာေတာ့ ဦးသိန္းစိန္မွာ ေသခ်ာေပါက္ အျပစ္ရွိတယ္ဆိုတာ ဘာမွ စုံစမ္းေနစရာမလိုဘဲ ေသေသခ်ာခ်ာ သိျမင္ႏိုင္တဲ့ အခ်က္ပဲ။ တကယ္လို႔ အမိန္႔ေပးတဲ့သူဟာ ျပည္ထဲေရးဝန္ႀကီးဆိုရင္၊ အဓိက အျပစ္ရွိသူဟာ ဦးသိန္းစိန္နဲ႔ ျပည္ထဲေရးဝန္ႀကီး ျဖစ္တယ္။ အမိန္႔ေပးသူဟာ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ဆိုရင္ အဓိက အျပစ္ရွိသူဟာ ဦးသိန္းစိန္နဲ႔ ကာကြယ္ ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ ျဖစ္တယ္။ တကယ္လို႔ အမိန္႔ေပးသူဟာ ခ႐ိုင္ၿမိဳ႕နယ္မွဴးဆုိရင္လည္း အဓိကအျပစ္ရွိသူဟာ ဦးသိန္းစိန္နဲ႔ ခ႐ိုင္ၿမိဳ႕နယ္မွဴးပဲ။ ဦးသိန္းစိန္ဟာ သမၼတ၊ ဦးသိန္းစိန္ဟာ အစိုးရအဖြဲ႔ရဲ႕ အႀကီးအကဲပဲ။ ဥပေဒေၾကာင္းအရ လုပ္ပိုင္ခြင့္အာဏာ အျမင့္ဆုံး ရထားသူပဲ။ ဘယ္သူပဲ လုပ္လုပ္ သူ႔အမိန္႔မပါဘဲ လုပ္လို႔မရဘူး။ ဒီေတာ့ သူသာ တာဝန္အရွိဆုံးလူ ျဖစ္တယ္။ တကယ္လို႔ သူ႔အမိန္႔မပါဘဲ တစုံတေယာက္က သမၼတကို ေက်ာ္လြန္ၿပီးလုပ္ခဲ့ရင္လည္း အဲဒီလူကို ေဖာ္ထုတ္အေရးယူဖို႔ သမၼတမွာ တာဝန္ရွိတယ္။ ျပည္သူကို အသိေပးဖို႔ တာဝန္ရွိတယ္။ သူ႔ကို ေက်ာ္လြန္ၿပီး ေဖာက္ေဖာက္ျပန္ျပန္လုပ္သူ ရွိပါတယ္လို႔ ထုတ္ေဖာ္ေျပာျပၿပီး အေရးမယူႏိုင္ေသးသမွ်မွာ အဓိကတာဝန္ရွိသူဟာ ဦးသိန္းစိန္သာျဖစ္တယ္။

ဒါေတြဟာ ႐ိုး႐ိုးေလးေတြပဲ။ ဘာမွ ထပ္စဥ္းစားေနစရာမလိုေအာင္ ေသခ်ာေနတဲ့ အခ်က္ပဲ။ ဒီေလာက္ ေသခ်ာေနတဲ့ အခ်က္ေတြကို မ်က္ဝါးထင္ထင္ ျမင္ေနရရက္နဲ႔ မစုံစမ္းရေသးခင္မွာ ဘယ္သူ႔ကိုမွ အျပစ္ရွိတယ္လို႔ ေျပာမရဘူးလို႔ ဆိုေနတာဟာ ဘာသေဘာလဲ။ ျပည္သူကို လက္တလုံးျခား လိမ္ညာေနတာလား။ စာအုပ္ထဲမွာ ေျပာထားတဲ့အတိုင္း စစ္ဗိုလ္ႀကီးေတြနဲ႔ ယုံၾကည္မႈတည္ေဆာက္ထားတာကို ပ်က္ျပားသြားမွာကို စိုးရိမ္ေနတာလား။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ဘာကို စိုးရိမ္ေနသလဲ။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ဘာကို ေၾကာက္ေနသလဲ။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေျပာသလို ေျပာရမယ္ဆိုရင္ စုံစမ္းေရးေကာ္မရွင္နဲ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟာ ဘာ့ေၾကာင့္ ဒီေလာက္ေတာင္ မေျပာဝံ့မဆိုဝံ့ ျဖစ္ေနသလဲဆိုတာ ျပည္သူေတြမွာ ေမးခြင့္ရွိတယ္။

အခုဆိုရင္ လက္ပံေတာင္းအေရးဟာ မွားပါတယ္လို႔ အစိုးရကိုယ္တိုင္ ဘုန္းႀကီးေတြကို ဝန္ခ်ေတာင္းပန္ ဝန္ခံခဲ့ၿပီးၿပီ။ ဒါေပမယ့္ ဘာ့ေၾကာင့္ မွားသလဲ။ ဘယ္လို အမွားလုပ္ခဲ့သလဲ။ ဘယ္သူ အမိန္႔ေပးသလဲ။ ဒီအခ်က္ေတြ ေပ်ာက္ေနတယ္။ အျပစ္ရွိသူကို အေရးလည္းမယူ၊ ေဖာ္လည္း မေဖာ္ထုတ္ခဲ့ဘူး။ ဖုံးဖိထားတယ္။

ျပည္သူေတြကေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ ေကာ္မရွင္က စုံစမ္းလိုက္ရင္ ဘယ္သူ အမိန္႔ေပးတယ္ဆိုတဲ့အခ်က္ ေပၚထြက္လာမယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ေနၾကတယ္။ အမိန္႔ေပးတဲ့သူကို အေရးယူႏိုင္လိမ့္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ေနၾကတယ္။ တရားမွ်တမႈကို ရလိမ့္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ေနၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ ေမွးမွိန္သြားေစတဲ့ အခ်က္ကေတာ့ လက္ပံေတာင္းအေရးနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ေကာ္မရွင္က ထုတ္ျပန္တဲ့ ပထမဆုံး ေၾကညာခ်က္မွာ မီးခိုးဗုံးလို႔ သုံးႏႈန္းလိုက္တဲ့အခ်က္ပဲ။

ဒီဗုံးဟာ ဘာဗုံးလဲဆိုတာ သိပ္အေရးႀကီးေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ေကာ္မရွင္ရဲ႕ ဒီထုတ္ျပန္ခ်က္ဟာ အမ်ားျပည္သူအတြက္ စိတ္ပ်က္စရာျဖစ္တယ္။ မီးေလာင္ဗုံး၊ မီးခိုးဗုံး ဒီအသုံးအႏႈန္းႏွစ္ခုၾကားက ကြာျခားခ်က္ဟာ သိပ္အေရးပါေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ဘာမွ ရွင္းလင္းခ်က္မပါဘဲ မီးခိုးဗုံး လုပ္သြားတာဟာ စိတ္ပ်က္စရာျဖစ္တယ္။

ဒီဇင္ဘာလ ၁၂ ရက္မွာ လက္ပံေတာင္းအေရးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး လူထုေတြ ဆႏၵျပေတာင္းဆိုေနၾကတဲ့ အခ်ိန္မွာလည္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟာ မဂၤလာေဆာင္မွာ ပန္းၾကဲမပ်က္ဘူး။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟာ အတိတ္တုန္းကလည္း ဘယ္တုန္းကမွ လူထုဆႏၵျပပြဲေတြကို ေထာက္ခံအားေပး ပါဝင္ခဲ့ဖူးတာမ်ိဳးေတာ့ မရွိဘူး။ ေရွ႕တန္းကလည္း မပါဖူးဘူး။ ေနာက္တန္းကလည္း မပါဖူးဘူး။ အလယ္အလတ္ကလည္း မပါဖူးဘူး။ ဒါေပမယ့္ အရင္တုန္းကေတာ့ လူထုဆႏၵျပပြဲႀကီးေတြျဖစ္တိုင္းမွာ သူက အခ်ဳပ္ခံေနရာတာမ်ားေတာ့ သူသေဘာကို သိပ္မသိခဲ့ရဘူး။ ခုေတာ့ သူ႔သေဘာထားကို ပိုၿပီး ေပၚေပၚထင္ထင္ ေတြ႔ျမင္လာရၿပီလို႔ ဆိုရလိမ့္မယ္။

တကယ္ေတာ့ လူထုေခါင္းေဆာင္တေယာက္က လူထုကို မသိက်ိဳးကၽြံျပဳ လ်စ္လ်ဴရွဳေနတာကို ျမင္ရတာဟာ သိပ္စိတ္ထိခိုက္စရာေကာင္းတယ္။ ႏိုင္ငံရဲ႕ အနာဂတ္အတြက္လည္း မေကာင္းတဲ့ အတိတ္နိမိတ္လို႔ ဆိုရလိမ့္မယ္။ လူထုေခါင္းေဆာင္ဆိုတာ လူထုနဲ႔ တသားတည္း ရွိရတယ္။ လူထုရဲ႕ ခံစားခ်က္ကို အသိအမွတ္ျပဳ ေလးစားရတယ္။ ခုေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟာ ျပည္သူေတြက မေက်မနပ္ အမ်က္ေဒါသထြက္ၿပီး လမ္းေပၚထြက္ ခ်ီတက္ေနခ်ိန္မွာ အေရးမပါတဲ့ မဂၤလာေဆာင္တခုမွာ ျပဳံးရယ္ေပ်ာ္ရႊင္ေနခဲ့တယ္။

တကယ္ေတာ့ လူထုေခါင္းေဆာင္ဆိုတာ လူထုဘက္က ေသနဂၤဗ်ဴဟာ မွားယြင္းၿပီး လမ္းေပၚထြက္ ခ်ီတက္ခဲ့ရင္ေတာင္ လူထုကို အကာအကြယ္ေပးၾကတဲ့ သာဓကေတြ ရွိခဲ့ဖူးတယ္။ လူထုကို အာဏာရွင္ေတြက သတ္ျဖတ္ေတာ့မယ္ဆိုတာ သိထားရက္နဲ႔ေတာင္ လူထုနဲ႔အတူ ခ်ီတက္ အသက္ေပးသြားဖူးသူ ေခါင္းေဆာင္ေတြ ကမၻာ့သမိုင္းမွာ ရွိခဲ့ဖူးတယ္။ ခုေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟာ လူထုကို ေခါင္းလည္းမေဆာင္ဘူး။ ေနာက္ၿမီးလည္းမဆြဲဘူး။ လူထုဆန္႔က်င္ေရးကို အမူအယာနဲ႔ လုပ္ျပခဲ့တယ္လို႔သာ ယူဆဖြယ္ျဖစ္ခဲ့တယ္။
"ငတ္ေနတဲ့ ျပည္သူေတြက ေတာင္းဆိုတာကို ဟန္႔တယ္၊ ၂၀၁၅ ေၾကာင့္။ ၾကံ႕ဖြတ္အစိုးရ ႏွိပ္စက္တာေတြကို အကာအကြယ္ေပးတယ္၊ ၂၀၁၅ ေၾကာင့္။ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေတြကို ခ်စ္ျပရတယ္၊ ၂၀၁၅ ေၾကာင့္။ ဒါေပမယ့္ ေနာက္ဆုံး ၂၀၁၅ ေရာက္တဲ့အခါ ေနာက္ထပ္ သင္ခန္းစာတခု တိုးလာတာပဲ အဖတ္တင္တယ္ ဆိုတာမ်ိဳး ေနာင္တမရေစခ်င္ပါဘူး။ ၂၀၂၀ ကို ဆက္ေစာင့္တာေပါ့ေလ။ ၂၀၂၅ ကို ေစာင့္ၾကတာေပါ့ေလ။ မေသမခ်င္း ေစာင့္ၾကည့္ၾကေသးတာေပါ့ေလ ဆိုတဲ့ ဘဝမ်ဳိးကိုလည္း မေရာက္ၾကေစခ်င္ပါဘူး။"
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ဘာ့ေၾကာင့္ ဒီလိုလုပ္သလဲ။ သူ ဘာကို ေၾကာက္ေနသလဲ။ သူ ဘာကို ေမွ်ာ္လင့္ေနသလဲ။

သူ ေမွ်ာ္လင့္ေနတာဟာ ၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲပါ။ သူ ေၾကာက္ေနတာဟာ ၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲ ပ်က္သြားမယ့္အေရးပါ။

သူဟာ ၂၀၁၅ ကို ရည္မွန္းခ်က္ထားျပီး က်န္တာအားလုံးကို အေလွ်ာ့ေပးေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ၂၀၁၅ ပ်က္မွာ ေၾကာက္လို႔ က်န္တဲ့ မတရားမႈ ၊ ရက္စက္မႈေတြကို မေျပာရဲ မဆိုရဲ ျဖစ္ေနတာပါပဲ။ ဒါကိုပဲ ေရရွည္အက်ဳိးစီးပြားလို႔ သူ တြက္ထားပုံရပါတယ္။ ဒါကိုပဲ အမ်ိဳးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးလို႔ သူက အဓိပၸာယ္ဖြင့္ေနပုံရတယ္။ အခု ကခ်င္ျပည္နယ္မွာ ထိုးစစ္ေတြ အျပင္းအထန္ ဆင္ႏႊဲေနတယ္။ ဒါကိုလည္း ထုံးစံအတိုင္း ႏွာေစးျပန္တယ္။ ၂၀၁၅ ကို ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ထားၿပီး အေလွ်ာ့ေပးေနျပန္တယ္။

၂၀၁၅ မွာ သူဘာကို ေမွ်ာ္လင့္ထားသလဲ။ အိႏၵိယေရာက္တုန္းက ေျပာခဲ့တဲ့ စကားထဲမွာ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒထဲက သမၼတေရြးေကာက္ပုံနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ အခ်က္ကို ေဝဖန္သြားတာ ေတြ႔လိုက္ရတယ္။ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒမွာ ဒီေလာက္ မတရားမႈေတြ တပုံတပင္ ရွိပါလ်က္နဲ႔ သမၼတေရြးေကာက္ပုံကို ကြက္ေဝဖန္ပုံေထာက္ရင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ သမၼတျဖစ္ခ်င္ေနၿပီလို႔ ခန္႔မွန္းမိပါတယ္။ နတ္ေမာက္ၿမိဳ႕မွာ လူထုကို စကားေျပာတုန္းကလည္း က်မတို႔ အာဏာလိုခ်င္တယ္လို႔ ေျပာခဲ့တယ္။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အေနနဲ႔ ၂၀၁၅ မွာ သန္႔သန္႔ရွင္းရွင္း လြတ္လြတ္လပ္လပ္ မဲေပးေရြးခ်ယ္ခြင့္ရရင္ သူ႔ပါတီ မဲအမ်ားဆုံး ရမယ္ဆိုတာ သိထားတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ၂၀၁၅ ကို သူ အေမွ်ာ္ႀကီး ေမွ်ာ္ေနတာပဲ။ ဒါေပမယ့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ မသိတဲ့ နားမလည္တဲ့အခ်က္က စစ္အာဏာရွင္ေတြဟာ သူ႔လက္ထဲကို ဘယ္ေတာ့မွ အာဏာ အေရာက္မခံဘူးဆိုတဲ့ အခ်က္ပဲ။

ဒါဟာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ အဓိက အားနည္းခ်က္ပါပဲ။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟာ ႏိုင္ငံျခားမွာ ႀကီးျပင္းလာတဲ့အတြက္ ဗမာျပည္ စစ္အာဏာရွင္ေတြရဲ႕ သေဘာသဘာဝကို သေဘာမေပါက္ဘူး။ ဗမာ့ႏိုင္ငံေရးကို အေနာက္တိုင္း ပါလီမန္ဒီမိုကေရစီ အေတြးအေခၚနဲ႔ ခ်ဥ္းကပ္တယ္။ ဗမာျပည္ စစ္အာဏာရွင္ေတြဟာ အာဏာကို မေသမခ်င္း ဖက္တြယ္သြားမယ္ဆိုတဲ့ သေဘာသဘာဝကို စိုးစဥ္းမွ် မရိပ္မိဘူး။ အဲသလို သူမရိပ္မိတဲ့ ဒဏ္ကို ျပည္သူေတြက လက္ေတြ႔ခံရမယ့္ အေျခအေနေတြ ျဖစ္လာတယ္။

သူက က်မေဖေဖ တည္ေထာင္ခဲ့တဲ့ တပ္မေတာ္လို႔ပဲ တြင္တြင္ေျပာေနတယ္။ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေတြကို ခ်စ္ပါတယ္ေတာင္ လုပ္လိုက္ေသးတယ္။ တပ္မေတာ္ကို သူ႔စိတ္ထဲက ခ်စ္ေနတာကိုေတာ့ အျပစ္ေျပာလို႔ မရဘူးလို႔ေတာင္ ဆိုလိုက္ပါေသးတယ္။ အျပစ္မဲ့ ျပည္သူေတြကို စစ္အာဏာရွင္ေတြ၊ သူတို႔ရဲ႕ လက္မရြံ႕ ပါးကြက္သားေတြက သတ္ခဲ့ျဖတ္ခဲ့တာေတြကို သူ ခ်စ္ေနတာေတာ့ မဟုတ္ေလာက္ဘူး။

တကယ္ေတာ့ ဒီစကားေတြဟာ စစ္တပ္နဲ႔ စစ္အာဏာရွင္ေတြကို ဖားေနတာသာ ျဖစ္ဖို႔ရွိတယ္။ သြယ္ဝိုက္ေစ့စပ္ေနတာပါ။ ခပ္႐ိုင္း႐ိုင္း ေျပာရရင္ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြကို မိန္းမေနာက္ပိုးလုပ္ေနတာပါ။ စစ္အာဏာရွင္ေတြကို သူေခ်ာ့ရင္ ေပ်ာ့မယ္လို႔ပဲ ထင္ေနတာပါ။

စစ္အာဏာရွင္ေတြဆီက အာဏာကို ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲ အႏိုင္ရသလို လြယ္လြယ္နဲ႔ ရမယ္လို႔ ထင္တာဟာ စိတ္ကူးယဥ္တာ၊ ႏိုင္ငံေရးေအာက္သက္မေက်တာကို ျပပါတယ္။

စစ္အာဏာရွင္ေတြဟာ ၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲကို ညစ္ကို ညစ္မွာပါ။ ၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲမတိုင္ခင္မွာေတာင္ ႀကိဳတင္ၿပီး ညစ္ခ်င္ညစ္ပါမယ္။ ဥပမာအားျဖင့္ ေရြးေကာက္ပြဲစနစ္ကို ျပင္ၿပီး ႀကိဳညစ္တာမ်ဳိး လုပ္ခ်င္လုပ္ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါမွမဟုတ္ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ ညစ္မွာပါ။ ဒီခ်ဳပ္ကို လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ ေနရာတခ်ဳိ႕ ေပးပါလိမ့္မယ္။ ဒါေပမယ့္ အစိုးရဖြဲ႔ခြင့္ ေပးမွာမဟုတ္ပါဘူး။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ သမၼတ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။ ျဖစ္ခြင့္မေပးပါဘူး။ အေျခခံဥပေဒကို ျပင္မေပးပါဘူး။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သာ မဟုတ္၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ ပါတီထဲက တေယာက္ေယာက္ကိုလည္း အစိုးရဖြဲ႔ခြင့္၊ သမၼတျဖစ္ခြင့္ မေပးပါဘူး။ ဒီခ်ဳပ္ပါတီတြင္မဟုတ္၊ ၾကံ႕ဖြံ႔မဟုတ္တဲ့ ဘယ္ပါတီကိုမွလည္း အစိုးရဖြဲ႔ခြင့္၊ သမၼတျဖစ္ခြင့္ မေပးပါဘူး။ အဲသလို မျဖစ္ေအာင္ နည္းမ်ဳိးစုံ သုံးၿပီး ညစ္ဦးမွာပါ။ အဘက္ဘက္က တားဆီးတဲ့ၾကားထဲက ျဖစ္ခဲ့ရင္ အာဏာေတာင္ သိမ္းပါလိမ့္မယ္။

စဥ္းစားၾကည့္ပါ။ တျခားပါတီတခုခုက သမၼတျဖစ္ၿပီး အစိုးရဖြဲ႔ခြင့္ရရင္ ဘာေတြျဖစ္သြားမလဲ။ သူတို႔ ဖုံးထားသမွ်ေတြ ေပၚကုန္မွာပဲ။ သူတို႔လုပ္ထားတဲ့ ႏ်ဴကလီးယားစီမံကိန္းဆိုတာေတြ လူသိကုန္မယ္။ ဦးပိုင္ကုမၸဏီ လုပ္ထားတာေတြ လူသိကုန္မယ္။ ျမန္မာ့စီးပြားေရးေကာ္ပိုေရးရွင္း လုပ္ထားတာေတြ လူသိကုန္မယ္။ တိုင္းရင္းသားေတြ အေပၚက်ဴးလြန္ထားတဲ့ ျပစ္မႈေတြ လူသိကုန္မယ္။ ၁၉၈၈ မွာ က်ဴးလြန္ထားတာေတြ၊ ၂၀၀၇ မွာ က်ဴးလြန္ထားတာေတြ လူသိကုန္မယ္။ ႏိုင္ငံပိုင္ ဓာတ္ေငြ႔ေတြ၊ ေရနံေတြ၊ သတၱဳေတြ၊ သစ္ေတာေတြ အားလုံး ခိုးဝွက္ထားတာေတြ လူသိကုန္မယ္။ ဒါမ်ဳိးကို သူတို႔ အျဖစ္မခံပါဘူး။ ဒီလိုအေျခအေနမ်ဳိးသာ မလြဲမေရွာင္သာ ရင္ဆိုင္ရမယ္ဆိုရင္ ဘီလူးေခါင္းျပန္ေဖာ္ဖို႔လည္း ဝန္ေလးမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါဟာ သူတို႔ရဲ႕ ဘဝေပးအေျခအေနပါ။ အကုသိုလ္နဲ႔ အေၾကာင္းယွက္ ေပါင္းဖက္ထားတဲ့ သူတို႔ရဲ႕ ဘဝေပး အေျခအေနေတြပါ။

ဒါေတြကို ေမ့ထားၿပီး စစ္အာဏာရွင္ေတြဟာ အမွန္တကယ္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈ လုပ္လာလိမ့္မယ္၊ ေနာင္တရလာလိမ့္မယ္၊ အျမင္မွန္ရလာလိမ့္မယ္လို႔ ေတြးတာဟာ စစ္အာဏာရွင္ေတြရဲ႕အေၾကာင္းကို ေကာင္းေကာင္း နားမလည္လို႔ စိတ္ကူးယဥ္ေနတာသာ ျဖစ္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရးဆိုတာ စိတ္ေကာင္းရွိတာ မရွိတာ၊ ေၾကာက္တာ မေၾကာက္တာ စတဲ့ လူ႔ရဲ႕ စိတ္ခံစားခ်က္ေတြအေပၚမွာ တည္မွီေျပာင္းလဲႏိုင္တယ္လို႔ ထင္ေနတဲ့ စိတ္ကူးယဥ္ေမွ်ာ္မွန္းခ်က္ေတြပါ။

ဘာမွ ျဖစ္မလာမယ့္ ၂၀၁၅ ႀကီးကို ေမွ်ာ္မွန္းၿပီး အစိုးရဘက္က ကာဆီးကာဆီး လုပ္ေနတာဟာ ဒီမိုကေရစီသမားေတြရဲ႕ ညီညြတ္ေရးကို ပ်က္စီးေစပါတယ္။ ယုံၾကည္မႈေတြ ပ်က္ျပားေစပါတယ္။

ငတ္ေနတဲ့ ျပည္သူေတြက ေတာင္းဆိုတာကို ဟန္႔တယ္၊ ၂၀၁၅ ေၾကာင့္။ ၾကံ႕ဖြတ္အစိုးရ ႏွိပ္စက္တာေတြကို အကာအကြယ္ေပးတယ္၊ ၂၀၁၅ ေၾကာင့္။ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေတြကို ခ်စ္ျပရတယ္၊ ၂၀၁၅ ေၾကာင့္။ ဒါေပမယ့္ ေနာက္ဆုံး ၂၀၁၅ ေရာက္တဲ့အခါ ေနာက္ထပ္ သင္ခန္းစာတခု တိုးလာတာပဲ အဖတ္တင္တယ္ ဆိုတာမ်ိဳး ေနာင္တမရေစခ်င္ပါဘူး။ ၂၀၂၀ ကို ဆက္ေစာင့္တာေပါ့ေလ။ ၂၀၂၅ ကို ေစာင့္ၾကတာေပါ့ေလ။ မေသမခ်င္း ေစာင့္ၾကည့္ၾကေသးတာေပါ့ေလ ဆိုတဲ့ ဘဝမ်ဳိးကိုလည္း မေရာက္ၾကေစခ်င္ပါဘူး။

ခုဆိုရင္ ျပည္သူေတြကို ႏွိပ္စက္ခ်င္ေစာ္ကားခ်င္တဲ့သူမွန္သမွ်ဟာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ဒိုင္းသဖြယ္ကာၿပီး ျပည္သူကို ထိုးႏွက္ေခ်မႈန္းေနပါၿပီ။ (ကာတြန္းဟန္ေလးရဲ႕ ကာတြန္းဟာ အဲဒီသ႐ုပ္ကို သိပ္ေပၚလြင္ေစပါတယ္။) ဦးသိန္းစိန္ကလည္း ဒီနည္းကို သုံးပါတယ္။ ဗဟုေတြကလည္း ဒီနည္းကိုပဲ သုံးပါတယ္။ တင္-စူး-ေက်ာ္ လက္ဝဲပ်က္ေတြကလည္း ဒီနည္းမ်ဳိး သုံးလာတာကို ေက်ာ္ဝင္းရဲ႕ ေနာက္ဆုံး မေဗဒါ ေဆာင္းပါးမွာ ေတြ႔ရပါတယ္။

ဦးသိန္းစိန္ဟာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ၂၀၁၅ နဲ႔ မွ်ားၿပီး ေသြးေဆာင္ၿပီး ႀကိဳက္သလို ခိုင္းစားေနပါတယ္။ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ ဆိုတာဟာလည္း အေရးပါတာ ဘာတခုမွလုပ္လို႔မရ၊ ဟန္ေဆာင္၊ ဟန္ျပပါပဲ။ လႊတ္ေတာ္ထဲေရာက္ေတာ့မွ ဟိုဟာ မေျပာရ၊ ဒီဟာ မေျပာရ၊ ပိုၿပီးေတာင္ ေခ်ာက္က်သြားပါတယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟာ အိမ္ခ်ဳပ္က လြတ္ၿပီးေနာက္ လႊတ္ေတာ္ခ်ဳပ္က်သလို ျဖစ္သြားပါတယ္။ စိုးမိုးေအးခ်မ္းေကာ္မတီဆိုတာလည္း ဘာမွ လုပ္မရ၊ ကိုင္မရ။ အစိုးရရဲ႕ အသုံးခ်စရာမွ်သာပါပဲ။ အခုတခါ လက္ပံေတာင္းအေရး စုံစမ္းစစ္ေဆးေရးေကာ္မရွင္တဲ့။ ဒီေကာ္မရွင္ဟာလည္း ခုထိ ၾကည့္ရသမွ် အလားအလာ တယ္မေကာင္းလွဘူးလို႔သာ ဆိုရေတာ့မွာပါ။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အေနနဲ႔ ကိုယ့္လူသူ႔ဘက္သားပုံစံနဲ႔ ၾကာၾကာရပ္တည္လို႔ မရေတာ့ပါဘူး။ ေလွနံႏွစ္ဘက္နင္း မျမဝင္း ဆက္လုပ္ေနလို႔ မရေတာ့ပါဘူး။ သမိုင္းနာပါတယ္။ ျပည္သူနာပါတယ္။

လြတ္လပ္ေရးတိုက္ပြဲေခတ္ ဗမာ့ႏိုင္ငံေရးေလာကမွာ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ေတြ႔ရတတ္တဲ့ အမွားတမ်ဳိး ရွိတယ္။ အဲဒီအမွားကေတာ့ လက္ေတြ႔ မ်က္စိေရွ႕မွာ ျမင္ေတြ႔ေနရတာထက္ စာအုပ္ထဲက ေျပာထားတာကို ပိုယုံၾကည္တတ္တဲ့ အမွား၊ သီအိုရီကို ပိုယုံၾကည္တတ္တဲ့ အမွားပဲ။ လူထုကိုယ္တိုင္ ၾကံဳတြ႔ခံစားေနရတာေတြကို မ်က္ဝါးထင္ထင္ ျမင္ေတြ႔ေနပါရက္ကယ္နဲ႔ ျမင္ေနေတြ႔ေနတာကို ျမင္တဲ့ေတြ႔တဲ့အတုိင္း မသုံးသပ္ႏိုင္ဘဲ လူကို စာအုပ္ႀကီးနဲ႔ တိုက္ၾကည့္ၿပီး စာအုပ္ႀကီးနဲ႔ မကိုက္ရင္ လူေတြကပဲ မွားေနသလိုလို ထင္တတ္တဲ့အက်င့္ ျဖစ္ပါတယ္။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟာလည္း အလားတူပဲ၊ ဗမာ့ႏိုင္ငံေရးကို သီအုိရီနဲ႔ တိုက္ၾကည့္ေနပါတယ္။ လူေတြ မခ်ိမဆန္႔ ခံစားေနရတာကို ျမင္ေနပါရက္ကယ္နဲ႔ လက္ေတြ႔အျမင္နဲ႔ မသုံးသပ္ဘဲ သူခ်မွတ္ထားတဲ့ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေတြနဲ႔ သင့္ျမတ္ေျပလည္မွ ဒီမိုကေရစီရမယ္ဆိုတဲ့ စာအုပ္ႀကီးနဲ႔ တုိက္ၾကည့္ သုံးသပ္ေနပါတယ္။ သူ ေမွ်ာ္လင့္ထားတဲ့ ၂၀၁၅ အေတြးအေခၚနဲ႔ သုံးသပ္ေနပါတယ္။

သမိုင္းမွာ ထူးျခားတဲ့ ပုဂၢိဳလ္တေယာက္ရွိပါတယ္။ ဆရာႀကီးသခင္ကိုယ္ေတာ္မႈိင္းပါ။ ဆရာႀကီးကေတာ့ သူျဖတ္သန္းတဲ့ သမိုင္းတေလွ်ာက္မွာ လက္ေတြ႔ႏိုင္ငံေရးကို စာအုပ္နဲ႔ တိုက္မၾကည့္တတ္ဘူး။ အေတြးအေခၚေတြကို တရားေသ မဆုပ္ကိုင္ဘူး။ လက္ေတြ႔ကို လက္ေတြ႔ျမင္တဲ့ အတိုင္းသာ ေဝဖန္တိုင္းထြာေလ့ရွိတယ္။ ျပည္သူ႔အက်ဳိးစီးပြားနဲ႔သာ တိုက္ၾကည့္ေလ့ရွိတယ္။ ဒါဟာ ဆရာႀကီးရဲ႕ ထူးျခားခ်က္ပဲ။ ဒီထူးျခားခ်က္ေၾကာင့္ ဆရာႀကီးရဲ႕ ႏိုင္ငံေရးသက္တမ္း၊ စာေပသက္တမ္းတေလွ်ာက္မွာ ျပည္သူ႔အက်ဳိးစီးပြားနဲ႔ ဆန္႔က်င္ဘက္ျဖစ္တဲ့ အမွားမ်ဳိး တခုမွမရွိခဲ့ဘူး။ ဆရာႀကီးဟာ ႏိုင္ငံေရးသမားေကာင္း၊ သတင္းသမားေကာင္း၊ စာေရးဆရာေကာင္းတေယာက္ ျဖစ္ခဲ့တယ္။

ဒီေန႔ေခတ္မွာလည္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အပါအဝင္ ႏိုင္ငံေရးသမားႀကီးငယ္ဟာ ႏိုင္ငံေရးကို သီအိုရီနဲ႔ခ်ည္း တိုက္တိုက္ၾကည့္မေနဘဲ လက္ေတြ႔ျပည္သူေတြ ခံစားေနရတာေတြကို ၾကည့္ၿပီး သုံးသပ္ေဆာင္ရြက္သင့္ပါတယ္။ သံဃာေတြ မီးေလာင္ေနတာ ေတြ႔ပါရက္နဲ႔ ၂၀၁၅ ကို မက္ၿပီး မေျပာရဲ မဆိုရဲရင္ က်ေနာ္တို႔တုိင္းျပည္ရဲ႕ အမ်ဳိးသားညီညြတ္ေရးဟာ ေဝးသထက္ေဝးလိမ့္မယ္လို႔သာ ထင္ျမင္မိပါတယ္။

ေဇာ္ဝင္း (၈၈ ေက်ာင္းသားေဟာင္း)
ဒီဇင္ဘာ ၂၁၊ ၂၀၁၂ Posted by ေဒါက္တာလြဏ္းေဆြ

ဟင္းသီးဟင္းရြက္ မ်ား၏ အဂၤလိပ္ အေခၚအေဝၚမ်ား

Posted: 22 Dec 2012 05:45 AM PST

ဟင္းသီးဟင္းရြက္ မ်ား၏ အဂၤလိပ္ အေခၚအေဝၚမ်ား…. တဲ့
ဗဟုသုတေလးေပါ့ !
ဘာရယ္မဟုတ္ဘူး.. တေနရာကေန မလာတာ ..သူငယ္ခ်င္းေတြ န႔ဲ ေရာ.. အားလံုး သိရေအာင္ဆိုၿပီးေတာ့ !
ဟင္းသီးဟင္းရြက္ မ်ား၏ အဂၤလိပ္ အေခၚအေဝၚမ်ား..

Acacia – ကင္မြန္းခ်ဥ္ရြက္
Sour green/Roselle/Sorrel/Kenaf – ခ်ဥ္ေပါင္ရြက္
Marrow / chayote / chaico – ေဂၚရခါးသီးCabbage – ေဂၚဖီထုပ္ၿဖဴ
Asparagus – ကညြတ္
Spinach – ဟင္းႏုႏြယ္
Egg plant / Aubergine – ခရမ္းသီး
Bamboo shoot – မွ်စ္
Bean curds – ပဲၿပား
Bean spouts – ပဲပင္ေပါက္
tomato – ခရမ္းခ်ဥ္သီး
Gourd – ဗူးခါးသီး ( အေသးစား )
Calabash – ဘူးသီး

Calabash shoot – ဘူးညႊန္႕
Bitter gourd/ karilla fruit – ၾကက္ဟင္းခါးသီး
carrot – မုန္လာဥနီ ( ရွည္ ေမ်ာေမ်ာ ပံု )
beet root – မုန္လာဥနီ ( အလံုး ပံု )
White radish / turnip – မုန္လာဥၿဖဴ အၾကီး။
Red radish – မုန္လာဥ နီ အလံုးေသး
Cauliflower – ပန္းေဂၚဖီ
Chinese cabbage – မုန္ညင္းၿဖဴ ( တရုပ္ )
White mustard – မုန္ညင္းၿဖဴ ( ၾကံမဆိုင္ )
cucumber – သခြားသီး
Gherkin – သခြားငယ္ ( ခ်ဥ္ )
Musk melon – သခြားသီးေမႊး
White pumpkin – ေက်ာက္ဖရံုသီး
yellw pumpkin – ေရႊဖရံုသီး
Okra / lady's fingure – ရံုးပေတသီး

capsicum – bell pepper
spring onion – ၾကက္သြန္ၿမိတ္
garlic – ၾကက္သြန္ၿဖဴ
cardamon – ဖာလာေစ႕
star of aniseed – နာနတ္ပြင္႕
ginger – ဂ်င္း
chives – ဂ်ဴးဖူး
clove – ေလးညွင္းပြင္႕
cumin – ဇီယာ။
basil – ပင္စိမ္းရြက္
bay leave – ကရေ၀းရြက္။
lemon grass – စပါးလင္
nut meg – ဇာဒိပိုသီး။
Cinnamon bark – သစ္ဂ်ပိုးေခါက္။
licorice or sweet wood – ႏြယ္ခ်ဳိ
shallot or small onion – ၾကက္သြန္နီအေသးစား။

salt – ဆား
chilli powder – ငရုပ္သီးမူန္႕
green chilli – ငရုပ္သီးစိမ္း
pepper/hot pepper/ cayenne pepper – ငရုပ္ေကာင္း
curry leaf -ပ်ဥ္းေတာ္သိမ္းရြက္
pepper corn/ black pepper – ငရုပ္ေကာင္း။
leek ( shallot, scallion ) – ၾကက္သြန္ၿမိတ္
seasoning powder ( monosodium glutamate powder ) – အခ်ဳိမူန္႕
celery or chinese persley- တရုပ္နံနံ
coriander leaf/ seeds – နံနံရြက္။ နံနံပင္။
mustard seeds – မုန္႕ညင္းေစ႕။
mustard leaf – မုန္႕ညင္းရြက္။
mint – ပူစီနံ။
tamarind – မန္က်ည္းသီး။
turmeric powder – နႏြင္းမွဳန့္။
saffron – ဂုန္မာန္။

(copy fr: ထူးထူးဆန္းဆန္း )

Patricia Lun Lun

ေအးခ်မ္းမြန္မွ April Maung Maung တြင္ေဖာ္ျပေသာ သတင္းကို မူရင္းအတိုင္းမွ်ေ၀ျခင္းျဖစ္ပါသည္။

Hina Habibie, Presiden Susilo Tolak Alasan Najib, Minta Jangan Ulangi Penghinaan Itu

Posted: 22 Dec 2012 07:06 AM PST

SBY: Jangan ulangi penghinaan terhadap Habibie

Indonesia mengajak Perdana Menteri, Datuk Seri Najib Razak tidak mengulang kembali insiden penghinaan terhadap mantan Presiden BJ Habibie yang dilakukan bekas Menteri Penerangan Malaysia, Tan Sri Zainuddin Maidin.

Permintaan itu disampaikan oleh Presiden Indonesia, Susilo Bambang Yudhoyono atau lebih dikenali dengan panggilan SBY kepada Najib dalam pertemuan di Kuala Lumpur baru-baru ini.

"Saya sampaikan kepada Pak Najib (PM Malaysia Najib Razak) marilah kita cegah hal begini terus terjadi," kata Presiden Indonesia itu kepada wartawan di Jakarta hari in seperti dilaporkan Repbulika Onlinei.

Menurut Susilo, Najib memberitahu bahwa tulisan tersebut tidak mewakili suara pemerintah ataupun Umno yang sedang berkuasa.

"Memang diberitahu kepada saya, …itu pandangan seseorang yang katanya disampaikan menyusul pertemuan Bapak Habibie dengan salah satu tokoh politik di Malaysia," katanya.

Susilo memahami jika Malaysia saat ini sedang menghadapi pilihan raya umum sehingga banyak isu yang menjadi sensitif .

Namun beliau menilai tulisan mantan menteri Malaysia tentang Presiden Habibie itu tidak baik bagi hubungan persahabatan, kerja sama dan hubungan dagang.

"Sungguhpun demikian bagi saya pilihan raya umum atau tidak tentunya harus saling menjaga, apalagi kalau merendahkan ketua negara atau mantan ketuaa negara-negara lain," katanya.

Hina Habibie: Presiden Indonesia tolak alasan Najib Razak

Dakwaan kontroversi bekas Menteri Penerangan, Tan Sri Zainuddin Maidin bahawa bekas Presiden Indonesia, BJ Habibie pengkhianat kepada negaranya, terus hangat minggu ini apabila Presiden Susilo Bambang Yudhoyono membangkitkan perkara itu semasa pertemuannya dengan Datuk Seri Najib Abdul Razak.

Presiden Indonesia itu menyentuh perkara berkenaan semasa lawatannya ke Kuala Lumpur pada 18 dan 19 Disember, dengan memberitahu Najib bahawa beliau kesal kerana seorang pegawai Malaysia boleh dipetik berkata sedemikian terhadap bekas Presiden Indonesia dalam akhbar tempatan.

"Saya berharap, dan saya menyuarakan ini kepada Najib, bahawa kita boleh mencegah perkara-perkara seperti ini daripada terus berlaku," kata Susilo dalam satu sidang akhbar di Lapangan Terbang Halim Perdanakusumah di Jakarta Timur, dipetik Malaysia Kini yang memetik The Jakarta Globe.

Perdana Menteri Malaysia dilaporkan memberitahu Susilo bahawa kenyataan Zainuddin adalah pendapatnya sendiri dan telah dibuat selepas bekas menteri itu bertemu dengan Habibie.

Najib memberitahu presiden Indonesia itu bahawa ia adalah musim pilihan raya di Malaysia dan banyak isu telah menjadi sensitif.

Susilo memberitahu sidang akhbar tersebut bahawa beliau tidak nampak sebarang sebab untuk menghina bekas presiden Indonesia itu.

"Bagi saya, sama ada akan ada pilihan raya atau tidak, semua orang saling harus melindungi satu sama lain dan tidak perlu memburukkan ketua negara atau bekas ketua negara lain," katanya.

Zainuddin telah dipanggil Habibie pengkhianat kepada negara yang tunduk kepada tekanan Barat untuk mengeluarkan satu referendum yang membenarkan Timor Timur keluar daripada republik itu, demikian menurut petikan yang disiarkan dalam akhbar Utusan Malaysia.

Zainuddin memanggil Habibie dan bekas Timbalan Perdana Menteri Malaysia, Datuk Seri Anwar Ibrahim sebagai "anjing imperialisme" -KD

ဖ-ဆ-ပ-လ အဖြဲ.ၾကီး၏ပထမအၾကီမ္ညီလာခံၾကီးႏွင့္ တိုင္းရင္းသားလူနည္းစုမ်ားအေရး

Posted: 22 Dec 2012 02:55 AM PST

ဖ-ဆ-ပ-လ အဖြဲ.ၾကီး၏ပထမအၾကီမ္ညီလာခံၾကီးႏွင့္တိုင္းရင္းသားလူနည္း စုမ်ားအေရး Source:FB of Baydar Lam
၁၉၄၆ ခုႏွစ္ ဇႏၷဝါရီလ ၁ရ ရက္ေန.မွ ၂၃ ရက္ေန.အထိက်င္းပေသာ ဖ-ဆ-ပ-လ (ဖက္ဆစ္ဆန္.က်င္ေရးႏွင့္ၿပည္သူ.လြတ္ေၿမာက္ေရး)အဖြဲ.ခ်ဳပ္ၾကီး၏ ပထမဆံုးေသာ နိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာညီလာခံၾကီးကို က်င္းပခဲ့ပါသည္။ယင္းညီလာခံၾကီး မွလြတ္လပ္ေရးအတြက္ပဓာနက်ေသာဆံုးၿဖတ္ခ်က္(၈)ခ်က္ကိုခ်မွတ္ခဲ့ၿပီး ၎ဆံုးၿဖတ္ခ်က္မ်ားအနက္မွ ဆံုးၿဖတ္ခ်က္ အမွတ္(၆) သည္တိုင္းရင္းသားလူနည္းစုမ်ားႏွင့္ပက္သက္ပါသည္။၎ညီလာခံၾကီးကိုပါတီႏွင့္အဖြဲ.ေပါင္းစံု (၁၅)ဖြဲ.မွကိုယ္စားလွယ္မ်ားအၿပင္ရွမ္း၊ခ်င္းႏွင့္ကခ်င္ တိုင္းရင္းသားအခ်ိဳ.လည္းတက္ေရာက္ခဲ့ပါသည္။

တိုင္းရင္းသားလူနည္းစုမ်ားႏွင့္ဗမာအမ်ိဳးသားအမ်ားစုတို.ကို တကယ္ပင္ရင္းႏွီးေရးအတြက္ေအာက္ပါအခ်က္မ်ားကို ကြန္ဂရက္ၾကီးကအသိအမွတ္ၿပဳေၾကာင္း(က) ဘာသာတရားကိုလြတ္လပ္စြာကိုးကြယ္ခြင့္ၿပဳရမည္။(ခ)ယဥ္ေက်းမွုတြင္လြတ္လပ္မွဳရွိရမည္။(ဂ)စီးပြါးေရးတြင္အခြင့္အေရးတန္းတူရမည္။(ညီတူညီမွ်ၿဖစ္လာေအာင္လည္းၾကိဳးစားရမည္)။(ဃ)ဗမာနိုင္ငံအသင္းထူေထာင္ရာ၌(ၿပည္ေထာင္စုၿမန္မာနိုင္ငံကိုဆိုလိုသည္) တိုင္းၿပည္အတြင္းရွိလူမ်ိဳးတိုင္းကအားလံုးသေဘာတူလြတ္လပ္စြာတည္ေထာင္ရမည္။ဤသို.တည္ေထာင္ရာ၌လည္းမိမိတို.ကံၾကမၼာကိုမိမိတို.ဘာသာဖန္တီးႏိုင္ခြင့္ကိုလည္းလူမ်ိဳးတိုင္းအားေပးရမည္။
အထက္ပါအခ်က္မ်ားကိုအသိအမွတ္ၿပဳရံုသာမကအခ်င္းခ်င္းသံသယပေပ်ာက္ေရး ပိုမိုရင္းႏွီးေရးအတြက္ ကရင္-ဗမာ ေသြးစည္းေရးအဖြဲ.မ်ားၿဖင့္ လူထုအက်ိဳးေဆာင္ၿခင္း၊ကရင္အမ်ိဳးသားအဖြဲ.ခ်ုပ္ကိုလူထုအစည္းအရံုးၿဖစ္ေစၿခင္းစသည့္လုပ္ငန္းမ်ားကိုမနားမေနေဆာင္ရြက္သြားရန္လိုေပသည္။ရွမ္း-ကခ်င္-ခ်င္းႏွင့္တၿခားတိုင္းရင္းသားတို.အတြက္လည္းထို.အတူေဆာင္ရြက္သြားရန္ၿဖစ္ေပသည္။အၿပန္အလွန္အားၿဖင့္လည္းတုိင္းရင္းသားလူနည္းစုတို.သည္ဖ-ဆ-ပ-လ အဖြဲ.ခ်ဳပ္အတြင္းသို.ဝင္ေရာက္ကာ တိုင္းၿပည္လြတ္လပ္ေရးအတြက္ အားတက္သေရာေဆာင္ရြက္သြားရန္ ဤညီလာခံၾကီးကတိုက္တြန္းေၾကာင္း။
ဗမာမြတ္စလင္မ်ားသည္ ေရွးအခါကမိမိတို.ကိုယ္ကို နိုင္ငံၿခားသားမ်ားဟုထင္ကာ ဗမာႏိုင္ငံေရးတြင္မပါမဝင္ပဲ လ်စ္လွဴရွဳ. ေနခဲ့ရာမွ ယခုအခါ ဗမာမြတ္စလင္မ်ားသည္ ဗမာၿဖစ္ေၾကာင္းအၿမင္မွန္ရလာသၿဖင့္ဤညီလာခံသဘင္ၾကီးက အထူးဝမ္းသာအားရ ခ်ီးက်ဳးပါေၾကာင္း။ထိုကဲ့သို. သေဘာထားၾကေသာ ဗမာမြတ္စလင္မ်ားအား တိုင္းရင္းသာလူနည္းစုမ်ား ရသင့္ရထိုက္ေသာအခြင့္အေရးမ်ားကိုေပးရန္ ဤညီလာခံသဘင္ၾကီးက သေဘာတူေၾကာင္း ဆံုးၿဖတ္သည္။
စာကိုး-ေက်ာ္ဝင္း(Case Study Of Myanmar Politic 1948-1988)
ၿမန္မာ့နိုင္ငံေရးေလ့လာသံုးသတ္ခ်က္ (၁၉၄၈-၁၉၈၈)
ညီလာခံသို.တက္ေရာက္ခဲ့ေသာပါတီအဖြဲ.အစည္းမ်ား(၁)။ဗမာၿပည္ကြန္ၿမဴနစ္ပါတီ၊(၂)ဆိုရွယ္လစ္ပါတီ၊(၃)မ်ိဳးခ်စ္ပါတီ၊(၄)ကရင္ဗဟိုအဖြဲ.၊(၅)ရခိုင္အမ်ိဳးသားကြန္ဂရက္(၆)ၿမန္မာမြတ္စလင္ကြန္ဂရက္(ရ)ကရင္လူငယ္အဖြဲ.(၈)ဗမာနိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာလူငယ္မ်ားအဖြဲ.(၉)ဆင္းရဲသားဝံသာႏုအဖြဲ.(၁၀)တို.ဗမာအစည္းအရံုး(၁၁)ဗမာနိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ ဆရာမ်ားအစည္းအရံုး(၁၂)အမ်ိဳးသမီးမ်ားအဖြဲ.ခ်ဳပ္(၁၃)ၿပည္သူ.အေပ်ာ္တမ္းအဖြဲ.(၁၄)မြန္အစည္းအရံုးႏွင့္(၁၅)ဗမာႏိုင္ငံကုန္သည္မ်ားႏွင့္စက္မွု.လုပ္ငန္းရွင္မ်ားအသင္း

ရခိုင္ ~ ရိုဟင္ဂ်ာ အေရး အေပၚ ဦးေဌးလြင္ဦး ႏွင့္ RFA အင္တာဗ်ဴး

Posted: 22 Dec 2012 02:15 AM PST

Muslims of Myanmar need to practice moderate or mild and friendly POLITICAL ISLAM

Posted: 22 Dec 2012 01:28 AM PST

Yes, we all need to work and earn enough because we all need to feed ourselves, our families and other fellow Muslims in distress especially including Rohingyas. At the same time we all need to fulfill the religious duties imposed on us by Allah.
Some Muslims may NEVER WISH TO FEED Monks who were seemed leading the Anti-Islam, Anti-Myanmar Muslims, Anti-OIC and especially Anti-Rohingya campaign.

Our recent work to help the treatment of Injured Monks is part of POLITICAL ISLAM. We need to extend our helping hand to show our fellow countrymen and clergy that we are not against them and not their enemy.

My brothers and sisters in Islam need to accept plurality. We need to agree to DISAGREE. This is the right of all the persons to protest, disagree and try to teach others so that others would accept your views. But there must be a limit to opposing others who are different from you. If the other party has different opinion and decided to do his way, you have the right to say I don't agree but should not relentlessly keep on insisting your views on others especially your version of Fatwas or Islamic views.

Hitting under the belt by using false news as a personal attack or character assassinating if it even extended to the family members in e-mails, blogs and FB to discredit the opponent is not a very civilized manner for those from Myanmar Muslims and Burmese or Rakhines and people affiliated to the Military.

I had already wrote earlier, you all do your way and we will stick to our way. For the brothers and sisters in Islam, must understand that we all, including you and those who left our group are doing for Islam and especially Muslims of Myanmar. I hope one day we could join back our hands for the sake of Islam.

I wish to tell our Buddhist friends, Bamas, Rakhine, democratic forces and those affiliated to military, we all love Myanmar and wish to see peace and prosperity like your good-selves.

In political Islam, we could not very strictly practice according to the Islamic rules or Fathwas of all the groups and sects especially if their views are radical. We need to practice moderate ways or political Islam.

No need to argue who is right or wrong but need to look from the Socio-political point of view. If we try to impose our version of STRICT NARROW MINDED religious version on our brother Muslims we could never work together.

FYI I was brought up under the strict Islamic views of my late father (may Allah have mercy on him and reserved a place in Jannath for him), who regularly went to Tabaligh and follow the Ulamas. I had even wrongly hated the Islamic council…Now I understand that Islamic council views are more appropriate for Political Islam. I am not telling that Tabaligh and the Ulamas are wrong but they used to see all the things according to the very strict Islamic Point of View which they had learn. Actually Islamic teachings could be interpreted in a moderate way as there is no compulsion in Islam and there are different grades of grey and rainbow colours is we interpret rightly. We could find moderation, plurality and peaceful friendly ways in Islamic teachings.

We all could practice what we believe personally in our homes and our preferred Masjids with friends of our sect and views.

We need to do politics or practice moderate or mild and friendly POLITICAL ISLAM to be able to survive as a minority in Burma or Myanmar.

FRANKS: Future looks bleak for Egypt’s Coptic Christians - Morsi constitution disregards religious freedom

Posted: 22 Dec 2012 01:21 AM PST

Tens of thousands of Coptic Christians took to the streets in the Maspero section of Cairo to protest the government's failure to protect them from attacks on their churches. While the protests began peacefully, violence ensued after the Christians were attacked by civilians. The Egyptian military exacerbated the situation when army personnel carriers plowed through the crowds, crushing protesters as soldiers fired on unarmed civilians.

This horrifying massacre occurred on Oct. 9, 2011. What began as a peaceful protest to express frustration over attacks on Coptic churches ended in the staggering loss of innocent human life. Nearly 30 protesters died, many of them Copts, and 500 people were injured on that tragic day. The Rev. Filopater Gameel, a Coptic priest and eyewitness to the Maspero massacre, stated that "tens of thousands were devastated as they watched innocent civilians crushed and shot to death, and their only crime was participating in a peaceful march to reject the destruction of their church."

Now, after the election of Egypt's new Islamist President Mohammed Morsi, the Copts are terrified about their fate in Egypt. Since the Maspero attack, not one member of the Egyptian armed services has been convicted. In fact, the Egyptian panel responsible for leading the investigations closed the case because of a supposed "lack of identification of the culprits." Even a simple YouTube search reveals how Egyptian army personnel carriers rammed into crowds of unarmed protesters during the demonstrations. Friends and relatives of the Maspero victims have vowed to continue fighting for justice and even considered taking the case to international courts.

Coptic Christians in Egypt have long suffered discrimination and violence. During a 2011 New Year's Eve service at a Coptic church in Alexandria, for instance, a bomb explosion killed more than 20 and injured 70. The brutal attacks in Alexandria and in Cairo's Maspero section occurred shortly before the fall of the Mubarak regime and during the subsequent interim military government. Bishop Angaelos, general bishop of the Coptic Orthodox Church in the United Kingdom, succinctly described the plight of the Copts in Egypt, especially after the Arab Spring: "I think the problem is ever since the [Arab] uprising, there is still no accountability. We've had churches bulldozed, we've had churches burnt down, we've had Christians killed, we've had villages torched, and it's almost the same as it was before. No one's been brought to justice, no convictions, and so therefore, no justice at all." The impunity with which the attacks against Coptic Christians were carried out is striking and deeply troubling.

The new government led by the Muslim Brotherhood's Mr. Morsi now openly seeks to permanently enshrine dictatorial arrogance and blatant disregard for religious freedom in the Egyptian constitution. Mr. Morsi pushed for a speedy vote Saturday to adopt a new constitution profoundly dangerous for Egypt's Coptic community. Groups opposed to the constitutional draft argued that the drafting Constitutional Assembly had been dominated by Mr. Morsi's extremist allies, and the drafting process lacked transparency.

Islamist movements in Egypt certainly have dominated Egypt's political process, and the Copts are among the main casualties. When the Islamist-dominated Constitutional Assembly drafted the constitution, they insisted on the supremacy of Egypt's religious identity, not the nation's joint civil identity. The new constitution can now legitimately sanction religious discrimination.

Once the constitution begins to take effect, we will witness a new era of additional repression in Egypt. The first few constitutional articles — the foundation of Egypt's new legal framework — are especially frightening once the implications are assessed and the articles are viewed in context of one another. Article 2 maintains that Shariah, Islamic religious law, is the basis of legislation. Religious freedom analysts have argued that Article 3 essentially sends Egyptian society to a pre-modern system where non-Muslims were extended a limited degree of state protection but were relegated to second-class citizenry in public life. Additionally, Article 4 gives a non-elected, sectarian body, not the Egyptian parliament, arbitration rights to decide how Shariah and current and subsequent legislation should be implemented for all Egyptian citizens.

Furthermore, Article 219 reaffirms that Islamists monopolized the constitutional drafting. Language within this article is unprecedented for Egypt. The article requires that the law be measured for consistency with legal principles found in Sunni Islamic law.

Religious life, as a whole, is under grave threat in Egypt. Article 43 severely limits the freedom of religion and permits only the "heavenly religions" of Islam, Judaism and Christianity to build houses of worship. The Egyptian Baha'is, for instance, and other groups not recognized as "heavenly religions," would not have freedom of religion or even the freedom to worship.

The legal framework that should ensure equality for all Egyptian society is severely compromised in this new constitution. The United States, and the Obama administration in particular, must undertake every effort to side with the principles of religious freedom for all and underscore the importance of religious pluralism. Unless this happens, Egypt may be completely swallowed up by an Islamist dictatorship as a result of this constitution, and the Coptic Christians and other religious groups will be in extreme peril under a Morsi regime. Washington Times.   Rep. Trent Franks, Arizona Republican, is co-chairman of the International Religious Freedom Caucus.

[UNTUK EDARAN] Bukti Jelas Pakatan Rakyat Lebih Layak Dari BN Untuk Duduki Putrajaya

Posted: 22 Dec 2012 04:03 AM PST

Audit Negara - Negeri Pakatan Rakyat Terbaik

Laporan Ketua Audit Negara 2011 yang dikeluarkan pada tahun menunjukkan pengurusan fiskal yang baik oleh semua empat negeri yang dikuasai Pakatan Rakyat iaitu Selangor, Pulau Pinang, Kelantan dan Kedah dari segi perolehan pendapatan.

Keempat-empat negeri yang dikuasai Pakatan Rakyat itu terus mendapat pujian Ketua Audit Negara, Ambrin Buang berdasarkan petunjuk imbangan perolehan dan mengawal kadar hutang di samping berusaha meningkatkan pendapatan kerajaan negeri masing-masing.

Pulau Pinang yang diterajui DAP terus mendahului senarai dari segi pungutan hasil negeri, mencatatkan peningkatan sebanyak RM192.19 juta atau 46.8% berbanding dengan RM410.70 juta yang dicatat pada tahun 2010 manakala Selangor, negeri terkaya di Malaysia pula meningkat sebanyak RM62.50 juta atau 4% untuk tempoh yang sama.

Bagaimanapun, dalam pada itu, Kedah menyaksikan penurunan lebihan apabila ia mencatatkan peningkatan dalam perbelanjaan operasi kerajaan negeri walaupun meningkatkan hasil, tetapi laporan itu menyatakan bahawa pimpinan PAS, kerajaan negeri telah lebih atau kurang mengekalkan lembaran imbangan "memuaskan".

Tetapi negeri jelapang padi itu dianggap sebagai salah satu negeri paling miskin, masih jauh daripada mencapai had hutang yang dibenarkan, kata laporan itu.

"Komitmen kerajaan negeri untuk baki hutang awam kini berada pada RM2.60 bilion berbanding dengan RM2.61 bilion pada tahun 2010, ia adalah masih tinggi," ia membaca, sambil menambah bahawa Kedah mesti berusaha lebih untuk meningkatkan kutipan hasil.

Negeri yang kaya dengan sumber petroleum, Kelantan, juga mendapat prestasi memuaskan disebabkan oleh peningkatan dalam dana yang disatukan sebanyak RM86.17 juta atau 58.1% kepada RM234.47 juta berbanding dengan RM148.30 juta yang diperolehi pada tahun 2010.

Negeri yang dikuasai PAS ini juga menyaksikan pelaburan meningkat pada tahun 2011 iaitu peningkatan sebanyak RM95 juta daripada RM16.33 juta pada tahun 2010 kepada RM111.33 juta pada tahun 2011.

Prestasi penyata kewangan secara keseluruhan di negeri ini, di mana perolehan berbanding jumlah pengurusan dan perbelanjaan pembangunan bagi tahun 2011, mencatatkan peningkatan daripada defisit berjumlah RM171.70 juta pada tahun 2010 kepada RM141.53 juta pada tahun 2011.

Tetapi laporan Ketua Audit Negara menekankan pengurusan hutang yang longgar di Kelantan.

"Hutang awam meningkat sebanyak RM27.85 juta daripada RM1.11 bilion pada tahun 2010 kepada RM1.14 bilion pada tahun 2011. Tunggakan pembayaran balik hutang kepada kerajaan persekutuan juga meningkat daripada RM121.57 juta pada tahun 2010 kepada RM179.81 juta pada tahun 2011.

" Sementara itu, laporan itu menyatakan peningkatan yang ketara dalam prestasi agensi kerajaan negeri dengan kebanyakan undian "cemerlang" berbanding dengan 2010, walaupun Ketua Audit mencadangkan Kelantan dan Kedah untuk menyediakan lebih banyak latihan untuk pegawai bagi tujuan peningkatan kualiti sistem penyampaian.

Selangor dan Pulau Pinang telah dipuji kerana inisiatif mereka untuk meningkatkan prestasi pengurusan kewangan mereka.

Nazri praises Pakatan led states

KUALA LUMPUR: After receiving praises from the Auditor-General (AG) for managing their state finances well, a federal minister also congratulated Pakatan Rakyat-led states.

"It's good for them. There are good Pakatan and BN managed states. I congratulate them," said Minister in the Prime Minister's Department Nazri Aziz, at a press conference held at the Parliament lobby today.

Earlier, it was reported that the AG had praised Selangor and Penang for collecting a revenue of RM62.50 million and RM192.19 million respectively.

Both states recorded an surge of 46.8% and four percent respectively as compared to the previous year.

The AG report also praised Kedah and Kelantan for their revenue collection but said that the states needed to improve their debt management system.

Nazri said that the AG report proved that the Barisan Nasional (BN) government has no bad intention against their political rivals as accused by some quarters.

"If we wanted to hide facts, we would have hidden all the praises meant for Pakatan led states," he said.

On accusations that the AG report was "filtered", Nazri dismissed the claims outright saying it was baseless.

"How can we 'filter' the report? Besides, we have no ability to hide anything. People these days are too advanced," said the Padang Rengas MP.

On related matter, Nazri said that the report was delayed for two weeks in order to allow Budget 2013 to be debated first at the Dewan Rakyat.

"All ministries will wrap up their debate on Budget 2013 this week. So MPs will have a week to study the AG report and raise issues next week," he said.
-FMT (15/10/2012)

Reforms in Myanmar: Challenges and prospects

Posted: 22 Dec 2012 12:43 AM PST

Reforms in Myanmar: Challenges and prospects

Myanmar's reforms are more about the interests and longevity of the country's military than about public welfare.

Maung Zarni
Maung ZarniMaung Zarni is founder of the Free Burma Coalition and a fellow at the London School of Economics. Maung Zarni is founder of the Free Burma Coalition (1995-2004) and a visiting fellow (2011-13) at the Department of International Development, London School of Economics. His forthcoming book on Myanmar will be published by Yale University Press.

In a week's time, US President Barack Obama is scheduled to visit Asia's – and perhaps the world's – hottest destination: Myanmar. He should "see" the ugly realities of the country's reforms that lie just beneath their surface and hear the cries of the wretched of Myanmar, such as the Muslim Rohingya and the Christian Kachins.

These days, Myanmar's coming out party is the talk of the town since President Thein Sein's government has embarked on reforms, ending the country's international pariah status and half-century of isolation, both self-imposed and externally-maintained.

The generals' rule since 1962 has resulted in policy-induced poverty, prolonged internal conflicts and international isolation, with devastating societal consequences. Despite its firm grip on power, the generals never really felt either secure or confident about their reign. They have always felt they are riding on the back of an angry and wounded tiger.

Through their eyes, reforms – and bringing on board Aung San Suu Kyi, their long-time nemesis – is the last resort both for themselves and the society at large. This is the existential background against which changes in Myanmar need to be understood.

As a welcome gesture, just about every leader of both the "free world" of the West and "un-free and semi-free worlds" of the East have hurried their way to Naypyidaw, Myanmar's purpose-built capital replete with North Korean-designed underground tunnels and bunkers. The freshly re-elected US President Barak Obama will top this list of international visitors who have thrown their weight behind the generals' reforms, with the Lady's blessings.

Development and humanitarian packages worth hundreds of millions of dollars have been pledged, a significant quantity of foreign debt to the tune of $3.7bn forgiven and official superlatives praise about Myanmar's changes thrown around in Washington, Tokyo, London, Berlin, Paris, Oslo, Brussels and so on. New offices are springing in Myanmar. Every visitor or long-stay visitor to Myanmar is now involved in "institution- and capacity-building" of one kind or another. Investors, insurers and do-gooders alike are all elated. Finally, Myanmar has arrived.

But there is more to the hyperboles of this "model transition", as Washington put it, than meets the eyes.

Collective future of Myanmar

What really triggers these changes is as important to understand what prospects – and challenges – lie ahead. Further, what real-world impact are these unfolding reforms having on the lives of the public, ethnic majority Bama and non-Bama ethnic minorities such as the Kachins in the North, the Rohingya in the West, the Shans and the Karens in the East?

 US to soften sanctions on Myanmar

Historically, it was the generals' fear of the loss of their half-century grip on power and wealth that led to state-ordered chronic waves of bloodbaths since "8.8.88 Popular Uprising" when the entire nation rose up against the one-party military dictatorship of General Ne Win. In 2012, nearly a quarter century after the country's greatest revolt in modern history, it is again the same fear factor that has propelled the generals to make moves: Reform the institutions and reform the way they rule the population.

Shwe Mann, Speaker of the Lower House, reportedly admitted the generals' collective fear. Within an hour of his meeting with the visiting US Secretary of State Hillary Rodham Clinton in the parliament in December last year, the former third most powerful general in Than Shwe's ruling council was telling the Myanmarese journalists, "We do not want to end up like the Arab dictators. One day they were very powerful. The next day they died ignoble deaths."

Of course, Washington's new strategy of "pivoting" back to Asia has also made it possible for the generals to come out of their bunkers, literally and figuratively. The Americans wanted the Myanmarese to walk away, as much as geo-strategically possible, from Beijing's embrace. The Myanmarese, on their part, are grateful to Washington in helping wean them of China's international protection, ironically, against Washington's perceived attempts at regime change in Myanmar. This is a classic geo-strategic symbiosis that is looking increasingly promising for the Myanmarese and the Americans.

However, through the natives' eyes, that is, the Myanmar public, the country's recent history stands in the way of embracing the outsiders' rose-tinted views of Myanmar's reforms. They don't share the international community's "reckless optimism" about its collective future. The generals' past waves of nation-building have been nothing but national nightmares.

Since 1962, Myanmarese military leaders have made and re-made themselves first as "socialist soldiers" bent on building a socialist economy and now overzealous "capitalist democrats" embracing the Free Market with fist and fury.

Fifty years ago, the late General Ne Win, then commander-in-chief, green-lighted to deputies to end the country's fragile parliamentary democracy and build a "socialist democracy". Overnight, military officers who had never dreamt of socialism to be their guiding light were ordered to become the cadres of the Burma Socialist Programme Party. This socialist experiment ended up as a policy and system failure with devastating societal consequences in terms of human resources, public health, ethnic relations, economy and culture. The 25 years of continued military rule post-socialist dictatorship has only made the social legacy even worse.

Almost 50 years after the late General Ne Win's military's socialist experiment, the "retired" Senior General Than Shwe ordered his juniors to discharge their new mission of building a "discipline flourishing democracy". Like the theatrical director, he slotted his deputies to play Speakers of the Houses, Chairman of the new army-backed ruling Union Solidarity and Development Party, Commander-in-Chief, and so on.

'Buy-the-impoverished-population' approach

In Naypyidaw's new play, the soldiers are to form the backbone of reform push as "democratisers", while western educated technocrats with developmental nationalism are to be advisers. Importantly, in this new cast of characters, the Lady too has an important role to play. The psyche-war savvy generals have worked on the Lady with a "soft spot" for the Army which her martyred father founded three years before she was born. Through the regime's eyes, it has bagged the only thing in the world it needed to make itself entirely acceptable to the West.

Indeed Aung San Suu Kyi has ceremoniously helped sell the generals' new play to the world while unceremoniously choosing to remain silent on the military's war crimes against the Kachin minorities in Northern Myanmar, the ethno-religious cleansing of the Rohingya in Western Myanmar, or economic disempowerment of ordinary farmers whose ancestral land is being confiscated by army-owned mining and commercial agricultural companies.

To belabour the obvious, the ex-military officers and their active-duty brethren retain complete monopoly control over all aspects of reforms. In the new era of "democratic transition", these men, in skirts or in green shirts, continue to hold all levers of state power at all levels of administration, including "people's bicameral parliament", judiciary, foreign affairs and finance, besides their legitimate domain, namely state security apparatuses. And it is these "men on horseback", not collaborating dissidents or the advisory developmental technocrats, who determine the reforms' nature, scope, priorities and pace.

This is the picture that increasingly worries the Myanmar public who have borne the brunt of the military's policy, leadership and system failures. Here, the cynical Myanmar public know best.

 Thousands displaced amidst Myanmar violence

In dealing with unhappy Arab Streets, the House of Saud, for instance, has thrown billions at the Sultanate subjects to placate the latter while the Jordanian crown has created wiggle room for its subjects. Former generals in Naypyidaw, or "Abode of Kings", have in part adopted this "buy-the-impoverished-population" approach. The catch here though is this: Unlike the House of Saud which sits on the world's largest reserve of "black gold", the cash-strapped reformist President Thein Sein – cash-strapped because the country's revenues have been stashed away in personal bank accounts of senior and junior generals – wants the international community, including the UN, international lending agencies and development banks, and "donor" countries, to foot his administration's bill.

Take, for instance, the literal cost of Naypyidaw's peace negotiations with ethnic armed resistance organisations. According to former Colonel Aung Min, the Union Minister for Peace and a confidant of the President, his government does not even pay the hotel bills for peace negotiators. Thankfully from Naypyidaw's perspective, Oslo, bent on rebuilding its tarnished image of a global peacemaker par excellence post-Sri Lanka conflict, has stepped up to the plate, and so have the local Myanmar cronies from Myanmar Egress, the best-known proxy for the Myanmar intelligence services. Everyone in the peace process is poised to reap commercial and/or strategic gains, if and when the country's war zones are transformed into multi-billion dollar special economic zones and ethnic guerrilla fighters "swap their guns for laptops", as President Thein Sein poetically put it.

Emphatically, the generals are, however, pursuing reforms largely for the wrong reasons – for their own long-term survival, both as powerful military families and as the most powerful institution with "a deeply ingrained corporate sense of entitlement to rule". Motives do matter. As a direct consequence, they remain wholly unprepared to do the needful in terms of what will really promote public welfare and advance the cause of freedom, human rights and democracy.

Negative consequences of the generals' reforms

As a matter of fact, the reforms are contradictory, reversible and fragile. They are confined to such narrow domains as freedom of speech, new business and investment law. That is, the areas important to middle class Western liberals and attractive to venture capitalists and corporations. Further, reform moves bypass active conflict zones, strategic buffer areas and resource-rich virgin lands.

When it comes to economically and strategically important regions on the country's peripheries, that is, the ancestral homes of the country's 40 percent of ethnic minorities such as the Kachin, the Rakhine, the Shan, the Karen, the Mon and the Karenni, the reforms simply translate into forced displacement, the rise in militarisation, a sharp increase in war-fleeing refugees, loss of livelihoods and so on. It is indeed no coincidence that all fresh waves of violence, atrocities and raging wars happen to be in the ethnic minority regions designated to be homes of virtually all mega-development initiatives, commercial projects, resource extraction, Special Economic zones and industrial agricultural schemes – worth billions of dollars.

Curiously, both the origin and tail of China's 2,800-plus kilometre-long twin pipeline bear witness to the unfolding violence: Ethnic cleansing of the Rohingya in the coastal region where the pipelines begin and the hot war against the Kachins in the Sino-Myanmar highlands of Northern Myanmar. To date, close to an estimate 100,000 Rohingyas have been caged in new UN-financed refugee camps on the west coast while roughly the same number of Kachins in the North have fled the war on their ancestral highlands. On the eastern side of Myanmar along Thai-Myanmar borders, donor agencies, for instance, Britain's Department For International Development (DFID) and the host country of Thailand are preparing to repatriate another 150,000 Karen and Karenni war refugees back to their regions, despite the absence there of either a meaningful and functioning ceasefire or lasting peace.

Because these wars and atrocities are off the beaten-path and largely inaccessible to the UN and other aid agencies, the dark side of Myanmar's economic reforms by and large go unnoticed except by the US military's surveillance satellites, which captured images of entire neighbourhoods in the strategic deep-sea port city of Kyauk Phyu razed to the ground. Why pay compensation for relocating a popularly disliked ethnic and religious minority community from strategically and commercially important locations if you can drive them out to the sea and torch their homes completely? These state-orchestrated crime scenes also lie outside the purview of the growing pool of visiting dignitaries, renowned experts and international statesmen and women on their whirlwind state visits to Myanmar.

More ominously, many international agencies and national governments by and large view this ugly side of development – ethnic, class and provincial conflicts, large scale displacement, pervasive land confiscation, absence of human and food security, growing income disparity, etc – as the necessary cost locals must bear if they are to enjoy projected fruits of developmental reforms in some distant future. Here, the prevailing two-fold ideology of unfettered development and "sustainable economic growth" is at work.

Even the country's iconic politician Aung San Suu Kyi, who has never set foot on active war zones of ethnic minorities, lacks any empirical understanding or experience to truly appreciate the negative consequences of the generals' reforms she is helping market in Western capitals with great success.

New era of reforms and 'Buddhist' racism

The regime's pursuit of peace with armed ethnic resistance communities warrants a closer scrutiny than has been subject to. While running the country that has not seen real peace since independence from Britain 60-plus years ago, the generals talk the talk of peace, but do not walk the walk.

Take, for instance, its hyped-up ceasefire talks with two of the country's oldest and most resolute revolutionary organisations – the Karen National Union in Eastern Myanmar and the Kachin Independence Organisation in Northern Myanmar. The widespread perception among the Kachin and Karen negotiators, and respective communities, is that the reformist government is more intent on imposing peace on its own terms, more or less. Naypyidaw is far more interested in exploiting natural resources in minority regions and securing strategic and commercial routes there than discussing seriously about the root cause of the country's ethnic rebellions, namely political autonomy founded on the principle of ethnic equality.

The Kachins who maintained a truce for 17 years no longer feel they could trust the Myanmar generals who attempted to lure them into trading the Kachins' collective drive for political autonomy in a genuinely federated Union of Myanmar for commercial deals for the Kachin upper crust.

This has led to Ko Mya Aye, one of the most prominent dissidents from the 88 Generation Group who travelled to the war zone and met with the Kachin resistance leaders, to remark pointedly, "The Burmese government knows what to change in order to have peace, but they do not want to do it. The government just does a little to look good to the international community". Myanmar's reforms are, upon closer look, more about the interests and longevity of the country's military and army-bred crony interests than about inter-ethnic and inter-faith peace, public welfare or democracy.

Upon a closer and honest look, Myanmar's extraordinary reforms begin to lose their lustre.

There is no denying that the country's quasi-civilian government has ushered in a new era of reforms. However, the types of reforms that President Thein Sein - an ex-general and a figurehead – is pursuing are the ones that will protect the military's core interests above all else. At heart, the reforms are largely geared towards creating a "late developmental state" along the lines of Vietnam and China, a benign Leviathan that will secure the generals' electability on the basis of its economic performance and along popular "Buddhist" racism. When the illiberal society's deeply ingrained racism thunders the traditionally liberal discourses of human rights, democracy and multi-culturalism go muted.

The current reform movement therefore lacks any real potential to result in a new democratic polity which will build, and in turn feeds off, a new and sustainable economic system. Sadly, the West and the rest alike are choosing to overlook the apparent pitfalls of Myanmar's reforms, ignoring the cries of the wretched of a new Myanmar.

Ayat Yang Mana Dalam Amanat Hadi Tuduh UMNO Kafir?

Posted: 21 Dec 2012 11:55 PM PST

Amanat Haji Hadi tak pernah kafirkan Umno

Petikan ucapan Datuk Seri Hadi Awang yang dinamakan sebagai 'Amanat Haji Hadi' tidak pernah sama sekali mengkafirkan mana-mana ahli-ahli Umno, kata Ahli Parlimen Shah Alam, Khalid Samad.

Sebaliknya, Khalid berkata, dakwaan bahawa Hadi mengkafirkan orang Umno menerusi 'amanat' itu adalah "putar-belit media Umno" semata-mata.

"Ia (amanat itu) sebenarnya petikan ucapan Ustaz Hadi yang dinamakan 'amanat' oleh orang yang menyokong PAS dan dijual sebagai poster oleh penyokong atau ahli PAS," kata Khalid.

Beliau kemudian membacakan sedutan penuh amanat tersebut yang dibuat Hadi pada satu ceramah umum di Kampung Benggol, Peradong, Kuala Terengganu pada 7 April 1981.

"Jadi, di mana yang dikatakan Ustaz Hadi menyatakan Umno kafir.

"Inilah yang dikatakan putar belit media Umno," katanya dalam sidang media di pusat khidmat beliau di Shah Alam semalam.

Tegasnya lagi, ucapan Hadi itu pada hakikatnya menggariskan prinsip-prinsip perjuangan PAS yang menentang Umno kerana mereka mempunyai wawasan berbeza yang tidak sama dengan kehendak hati ahli-ahli PAS.

"Dengan itu, tidak boleh dikatakan kita kata Umno kafir," katanya.

Tambahnya lagi, budaya kafir- mengkafir yang didakwa Umno diamalkan PAS sebenarnya adalah dakyah yang direka-reka oleh Umno sendiri.

"Budaya kafir-mengkafir bukan daripada PAS, tetapi Umno yang kata PAS kata Umno kafir," tegasnya.

Dalam sidang media yang sama, Khalid turut merakamkan ucapan 'tahniah' kepada Jabatan Agama Islam Selangor (JAIS) kerana memberikan 'tauliah' kepada golongan selebriti untuk berceramah di masjid dan surau di seluruh Selangor.

Beliau berkata demikian merujuk kepada laporan akhbar Sinar Harian bertarikh 19 Disember 2012 yang bertajuk 'Tidak halang selebriti berceramah di masjid'.

Khalid sendiri sebelum ini ditarik tauliahnya untuk mengajar agama di Selangor. -mk

Ulasan GB

Yang merasakan dirinya kafir kerana termakan cili, maka terasalah pedasnya.

Hukum kebenaran dan keadilan menyatakan "orang yang buat salah memang selalu gelabah!"

Kedua, amanat-amanat yang di bawah ini pula nak diletakkan di kategori yang macamana? Mufti, ulamak dan sekalian pencacai UMNO tiba-tiba jadi bisu kesemuanya?

Watch That Mole!

Posted: 21 Dec 2012 09:00 PM PST

Most of us have moles of various colours, shapes and sizes. In fact, most researchers believe most adults have about 15 to 20 skin moles on their body.

I have a blue mole somewhere on my arm. Strangely, my late father also had a blue mole on the exact spot. And even more strangely, my older boy also has a mole (not a blue one though) on the same spot. I discovered that to a certain extent, moles can be genetic!

On a more scary note, the fact remains that not all moles are safe/harmless. But that does not mean each of us starts examining every single mole on our body on a daily basis!  LOL!!! The sad truth is that some moles may develop into various types of life-threatening cancers.

It is advisable to examine skin moles and discern if they are harmless or hazardous.

Moles are formed because of the melanocyte cells in our skin which produce melanin - that substance which determines the colour of our hair, skin and eyes. However, when those melanocyte cells don't spread evenly and grow in clusters, moles will be formed. If they grow normally, it is harmless but not if they grow abnormally.

CLICK HERE for visual illustrations and clear and simple explanations about moles.

CLICK HERE for pictures and explanations of abnormal moles.

The following are characteristics of dangerous moles:

  •  larger than an eraser on a pencil.
  •  inconsistent shape or color.
  •  bleeds spontaneously.
  • painful or itchy.
  • changes in size and color.
  • experience inflammatory changes that cannot be justified by an external factor.
  • keeps reappearing after removal
  • etc. so please do more research on your own.

Most importantly, if you suspect something amiss, contact your doctor immediately! Wishing you a healthy and happy day!

PR Is Ambitious..With Selfish Visions.

Posted: 22 Dec 2012 02:54 AM PST

It is crucial for us Muslims in general, Malays, Chinese, Indians and all other Malaysians to vote for BN in the PRU 13.
We cannot afford a cluttered and incomprehensible mixed opposition to rule the country.
The PR is first and foremost, not able to honestly vouch who is actually its leader.

But we can already deduce which opposition party is the strongest and most powerful in PR.
Definitely, DAP will call the shots.
PKR is basically saddled with DSAI's deep shit and PAS is pressured with their own obviously sinful fatwa...both are fighting their losing battles within..they are at a loss of what's to be done.
DAP has been an anti-Malay party for so long until recently whereby they have tried to portray themselves as fish potential votes from the abundant Malay fence-sitters.

PR was born with only one obsession.
To finally kick out BN out with a deep vengeance.

While we rarely hear of BN components colliding with each other's principles, we cannot help noticed that PR cannot seem to walk together as a fully cooperative single unit.
Each party wants to show that one has more fangs and is the towkay over the other.
They cannot agree broadly to so many issues.
Their main aspirations for the rakyat are increasingly full of disillusionment.

BN instead has successfully implemented many bold developments for the 55 years since Merdeka.
Islam in Malaysia has been held in high esteem and guarded with profound respect.
Our level of religious tolerance have also been well accomplished.

BN has made Malaysia the only Islamic country with so many races living harmoniously together..that is a an age old reality.

Yet, the very wealthy race are the non-Muslims despite the majority of the population being Muslim Malays..

The bulk of the Chinese have in no way been made poorer or ignored under a Malay Umno led BN regime.
They control a huge chunk of the economy pie..are tops in Malaysia's rich and famous.

With the immensely vast economic strength, DAP will ultimately triump over PAS and PKR by becoming the leading power in PR.
DAP is the 'acid' among the opposition parties.
The other opposition parties will through time be eroded in importance.
For now, DAP will ride and play along with whatever ideals that they can purportedly agree upon.
They are in truth suspicious of each other..but they must fulfill that golden dream of defeating BN.
Naturally, they have to look united, smiling, laughing, posing for the camera for PR's positive image.

We do not want our BN led Muslim country to be history.
Our country must be prevented from being a guinea pig under PR rule.
We must not be lulled with their make-believe promises..they certainly cannot do any special magic.
Our BN journey may have had weak leaders who have not performed up to our expectations.

But remember..there were many great BN leaders who did excellent service in turning Malaysia into a very modern country with international recognition and fame.
Even today, we cannot deny the contribution of our BN government in their endless ongoing efforts to upgrade and improve our rakyat's standard of living.

Do not throw the key of happiness of our future generations into the hands of a bunch of hypocrites!

It's time for us to pull ourselves together and courageously fight back, to fiercely protect our precious homeland from being doomed.

Through thick and thin, UMNO has never abandoned me and millions of others.
PAS, PKR or DAP never once bothered.
As if they really care about our welfare.. I can wallop my jemput2 ikan bilis..have a lovely Saturday everybody..^_^

ျမန္မာျပည္ ဖြဘုတ္၏ ထိပ္တန္း ဂိုဏ္းမ်ားအေၾကာင္း

Posted: 21 Dec 2012 07:39 PM PST

ျမန္မာျပည္ ဖြဘုတ္၏ ထိပ္တန္း ဂိုဏ္းမ်ားအေၾကာင္း

Source: FB of ပေလတို ဒီမို copied from FB Wall of Aung Myo Zaw If you wish to see the picture, please look at the origin.

တစ္ေန ့တစ္၌ ကြ်န္ုပ္သည္ ျမန္မာျပည္ ဖြဘုတ္၏ ထိပ္တန္း ဂိုဏ္းမ်ားအေၾကာင္းကို ေလ့လာမိေသာအခါ အံ့ၾသဖြယ္ရာ ေကာင္းလွေသာ သဲလြန္စမ်ား ေတြ ့ရွိရေသာအခါ စိတ္ကို မည္သို ့ပင္ ထိန္းေစကာမူ မရေတာ့သျဖင့္ ထုံးစံအတိုင္း မိတ္ေဆြႀကီး ကိုနွင္းေမာင္ထံ ထြက္လာခဲ့သည္။

"အိုင္ပီေရ ခင္ဗ်ား ေမးခ်င္တဲ့အေၾကာင္းအရာက ခုေနာက္ပိုင္း အုတ္အုတ္ၾကြက္ၾကြက္ ျဖစ္လာေနတဲ့ ဖြဘုတ္နဲ ့ ဆက္စပ္ေနမယ္ ထင္ပါရဲ ့။ ဟုတ္စ "

"ဘယ္လိုလုပ္ ခန္ ့မွန္းနုိင္တာလဲ အိုင္ေဆး ကိုနွင္းေမာင္ေရ။ ကြက္တိပါပဲဗ်ာ"
"ေစာေစာက ခင္ဗ်ားမလာခင္ ကၽြန္ေတာ္ ဖြဘုတ္ တက္ေတာ့ ခင္ဗ်ား အြန္လိုင္း ျဖစ္ေနတာ ေတြ ့ရတယ္ဗ်။ ျပီးေတာ့ ခင္ဗ်ား ဒီကို ဆိုက္ဆိုက္ျမဳိက္ျမဳိက္ ေရာက္လာတာေလ။ ဒီေတာ့ ဖြဘုတ္နဲ ့တစ္နည္းနည္း ဆက္စပ္ေနျပီေပါ့။ မဟုတ္ဘူးလား"
"ဟုတ္တယ္ဗ်။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ဖြဘုတ္ထဲမွာ ၾကည့္ရင္းနဲ ့ ခင္ဗ်ားကို ေမးခ်င္လို ့ ထြက္လာတာဗ်ဳိ ့။"

ကိုနွင္းေမာင္က ေရခဲေတာင္စီးကရက္ကို ဟန္ပါပါ မီးညွိလိုက္ျပီး-
"အိုင္ပီေရ မဟုတ္မွလြဲေရာ ဒီမိုဖက္တီးအေၾကာင္းလား။ ပေလတိုဒီမိုအေၾကာင္းလားဗ်ာ"
ဟု ေမးျမန္းေလရာ ကၽြနု္ပ္မွာ အံ့ၾသျခင္း ႀကီးစြာ ျဖစ္ရေလ၏။

"ကြက္တိပါပဲ ကိုနွင္းေမာင္ေရ။ ဒီမိုဖက္တီးအေၾကာင္းေပါ့ဗ်ာ။ ဒီမိုပါတီႀကီး က သူတို ့နဲ ့ မဆိုင္ဘူး လို ့ အတိအလင္း ေျပာထားတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဖက္တီးက တစ္ကယ့္ကို လူရင္း ျဖစ္ေနတာ မဟုတ္ဘူးလား-ဟုတ္သလား သိခ်င္တာနဲ ့ ခ်က္ခ်င္း ထထြက္လာတာေပါ့ဗ်ာ"

ထုိအခါ ကိုနွင္းေမာင္မွာ ခါးတြင္ခ်ိတ္ထားေသာ ဟန္းဖုန္းကို ဆြဲယူလိုက္ျပီး ဖြဘုတ္ထဲမွ ဒီမိုဖက္တီး အေကာင့္ကို ျပသေလေတာ့သည္။ ယင္းေနာက္ ဒီမိုဖက္တီး၏ ေ၀ါလ္တြင္ တင္ထားေသာ စေတးတပ္စ္မ်ားကို ျပလိုက္ ကၽြနု္ပ္အား ရွင္းျပလိုက္နွင့္ ကြင္းဆက္မ်ား ခ်ိတ္ဆက္ျပေလေတာ့သည္။

ျမန္မာျပည္ ဖြဘုတ္ေလာကတြင္ ဒီမိုအုပ္စု အတင္းအဖ်င္းအုပ္စု၏ ဂုိဏ္းေခါင္းေဆာင္ႀကီး ဟူ၍ ဘ၀င္ျမင့္ေနေလေသာ ဒီမိုဖက္တီး၏ ဘ၀ဇာတ္ေၾကာင္း ျဖစ္လာေလေတာ့သည္။

( ေဟ့ ေကာင္မ ဟိုလူႀကီး ငါ့ကို လိုက္လုပ္တယ္ ဟဲ့။
နင္ေတာ့ နာမည္ႀကီးေနျပီ။ ေကာင္မ သတိလည္း ထားဦး။
ၾကည့္စမ္း ငါ့ကို တက္လုပ္သြားျပန္ျပီ။
ဘယ္သူလဲ။ ဟိုလူႀကီးလား။
မဟုတ္ဘူး အုတ္ခဲကိုကို။
ဒင္းက နင့္ကို တက္လုပ္ေနတာ နင္ျငိမ္ခံမေနနဲ ့။
ထားလိုက္ပါ ငါ လိုက္လုပ္လိုက္ဦးမယ္။ )
ဤကား ဖက္တီးတို ့၏ ေန ့စဥ္ ေတြ ့ႀကဳံေနက် ျဖစ္ရပ္မ်ားပင္။

ဤ အတင္းအဖ်င္း ဖြဘုတ္ကို မင္းမူထားေသာ ဒီမိုဖက္တီး ေခၚ ခြန္ဒီးယမ္း ေခၚ ေမဇင္ေအးသည္ကား ယခုကဲ့သို ့ ဂုိဏ္းေခါင္းေဆာင္ေနရာကို အလကား ရယူနုိင္ျခင္း မဟုတ္ေပ။
ဖက္တီးကား ကံဇာတ္ဆရာ၏ ေစစားမႈေၾကာင့္ နိမ့္တစ္ခါ ျမင့္တစ္လွည့္ ရွိခဲ့ေသာ္လည္း အနိုင္မခံအရႈံးမေပး ဖြတတ္ေသာစိတ္ဓါတ္မွာ လူငယ္မ်ား အတုယူမွားစရာ ျဖစ္လာမည္ စိုး၍ အေသးစိတ္အနိဌာရုံမ်ားကိုမူ ထည့္သြင္းေဖာ္ျပျခင္း မျပဳလိုပါ။

အေနာက္နုိင္ငံႀကီးတစ္နိုင္ငံသို ့ သြားေရာက္၍ အိုင္တီနွင့္ဆက္စပ္ေသာ ပညာရပ္မ်ား တစ္ဘက္ကမ္းခတ္ေအာင္ သင္ယူခဲ့ေသာ္လည္း ပင္ကိုဥာဏ္ အမီမလိုက္နိုင္မႈေၾကာင့္ ဆရာမ်ားက အခ်ိန္ေပး၍ စိတ္ရွည္လက္ရွည္ သင္ၾကားေပးခဲ့ရျပီး သူမ်ားတစ္ကာ၏ စာနာနားလည္မႈျဖင့္ ေအာင္လက္မွတ္မ်ား ရရွိခဲ့ေလသည္။

လက္ရွိအခ်ိန္တြင္ ဖက္တီးသည္ ျမန္မာနုိင္ငံ ရန္ကုန္ျမဳိ ့ အာရ္စီ တူး အတြင္းရွိ နည္းပညာဥယ်ာဥ္တြင္ အိုင္တီကုမ္ပဏီႀကီးတစ္ခု ဖြင့္လွစ္ကာ စီးပြားရွာလ်က္ ရွိေနျပီ ျဖစ္သည္။ ဤတြင္ မူလကတည္းက မနုစာရီသီလရွင္နွင့္ ရင္းနွီးမႈ ရွိခဲ့ေသာေၾကာင့္ ၄င္းနွင့္ဆက္စပ္၍ ဒီမိုကေရစီေခါင္းေဆာင္ႀကီး ေဒၚစုနွင့္ နီးစပ္မိေလသည္။ ဖက္တီး၏ ရမ္းကားမႈကို ေဒၚစုက သိေသာ္လည္း သနားဖြယ္ရာေကာင္းလွေသာ ဘေ၀ေပး ကုသိုလ္ေၾကာင့္ ခြင့္လႊတ္ထားရရွာသည္ဟု သိရွိထားၾကသည္။

ဖက္တီးတစ္ေယာက္သည္ ၄င္း စပြန္ဆာေပးေသာ ၀တ္စုံမ်ားကို ဒီမိုကေရစီ မိခင္ႀကီး ၀တ္ဆင္သည္နွင့္ ဓါတ္ပုံရိုက္၍ ဖြဘုတ္ေပၚ တင္ကာ အျခားျပဳိင္ဘက္မ်ားအား မခံခ်င္ေအာင္ ေစာင္းခ်ိတ္ျပီး ရိေလ့ ေထ့ေလ့ ရွိသည္။

ထိုသို ့ေသာ ေန ့မ်ားတြင္ ဖက္တီး၏ ဖြဘုတ္တြင္ ဒီမိုကေရစီ မိခင္ႀကီး၏ ဓါတ္ပုံမ်ား ပလူပ်ံေနေလေတာ့သည္။

တစ္ဖန္ ဖက္တီးသည္ သည္ေလဒီ ဟူေသာ မဂၢဇင္းတစ္ေစာင္ကို အရႈံးခံကာ ထုတ္ေ၀ခဲ့သည္။ ယင္းမဂၢဇင္းမွာ မေရာင္းရသည့္အျပင္ ဖတ္ရႈသူနည္းလွေသာအခါ မိဘမဲ့ေက်ာင္းနွင့္ ေမရီခ်ပ္မင္းေက်ာင္းမ်ားသို ့ အခမဲ့ သြားေရာက္လွဴဒါန္းေလ့ ရွိသည္။

၀မ္းနည္းဖြယ္ရာေကာင္းသည့္ အခ်ိန္မ်ားလည္း ဖက္တီးဘ၀တြင္ မ်ားစြာ ရွိခဲ့ေလသည္။

ခြပ္ေဒါင္းမိခင္ႀကီး ျပည္ပခရီးသြားေရာက္သည့္အခါ ဖက္တီးမွာ သူမ်ားနည္းတူ ႀကဳိဆိုခ်င္လွေသာ္လည္း အေျခအေနအရ ေမာ္ေတာ္ကားေပၚတြင္ ထိုင္ကာ ေငးၾကည့္ေနခဲ့ရသည္။
ဒီမိုမိခင္ႀကီးကလည္း ဖက္တီးကို အထူးပင္ အေရးေပးသည္။ ဖက္တီး၏ဘ၀ကို စာနာနားလည္သူမွာ ဖက္တီးဘ၀တြင္ မိဘအရင္းမ်ားျပီးလွ်င္ ဒီမိုမိခင္ႀကီးသာ ရွိေပသည္။

တစ္ခါေသာ္ စတုတေဒါက္တိုင္မွ ရခိုင္သား လူငယ္လူရြယ္ကေလးတစ္ဦးနွင့္ လူငယ္တို ့သဘာ၀ ျငိစြန္းမိေလသည္။ (ျပႆနာ ျဖစ္သည္ကို ျငိစြန္းသည္ ဟု ရည္ညႊန္းပါသည္)

ဖက္တီးဘ၀ အိပ္၍မေပ်ာ္ေသာ ညမ်ား ရွည္ခဲ့ရျပီ ျဖစ္သည္။ အလြမ္းေတြကို စမ္းေရနွင့္ေမွ်ာရေတာ့သည္။ ဖက္တီးမွာ မစားနုိင္ မအိပ္နိုင္ ဖြဘုတ္ကို တဖြဖြၾကည့္၍ တိုက္ပြဲ ဆင္နႊဲခဲ့ရသည္။ သို ့ေသာ္ က်ားနွင့္မ မတူညီေသာ ဆဲဆိုမႈတြင္ ဖက္တီးတစ္ေယာက္ လက္ေျမာက္အရႈံးေပးခဲ့ရသည္။ ယင္းပြဲတြင္ ဖက္တီးသည္ ကိုယ္ပြားအေကာင့္တစ္ခု ျဖစ္ေသာ ခြန္ဒီးယမ္းအေကာင့္ျဖင့္ ေယာက်ားေလးဟန္ေဆာင္၍ အျပဳိင္အဆုိင္ ဆဲဆိုၾကိမ္းေမာင္းျခင္းတို ့ ျပဳခဲ့ရသည္။ သို ့ေသာ္ စတုတေဒါက္တိုင္အုပ္စုမွာ ရက္စက္ ျပတ္သားေသာ စကားလုံးမ်ားျဖင့္ တရၾကမ္း တုံ့ျပန္ခဲ့ရာ ဖက္တီးအုပ္စု မလွန္နိုင္ဘဲ ျဖစ္ခဲ့ရသည္။

ဤတြင္ ရိုးသားျဖဴစင္ခဲ့ေသာ ဖက္တီးတစ္ေယာက္ ယုတ္မာရက္စက္ေသာ အႀကံဥာဏ္မ်ား ျဖစ္ေပၚလာခဲ့သည္။ ကုလားမနိုင္ ရခိုင္မဲ၊ ရခိုင္မနိုင္ ပိုင္ရွင္မဲ ဟူေသာ စကားပုံအရ ဖက္တီးသည္ ၇ ရက္သတင္း၈်ာနယ္ ထုတ္ေ၀သူ ပိုင္ရွင္ထံသို ့ ဆက္သြယ္ရေလေတာ့သည္။ ယင္းပိုင္ရွင္ပုဂဳိလ္မွာ ဖက္တီးနွင့္ လုပ္ငန္းတူမ်ား ျဖစ္သည့္အားေလ်ာ္စြာ ရင္းနွီးမႈ ရွိျပီး ျဖစ္၏။

သို ့ေသာ္ ဖက္တီး၏ ဂုိဏ္းလက္ေထာက္မ်ား ျဖစ္ၾကေသာ သိုးကေလး၊ ခင္ကလ်ာစိုး၊ ဒီခ်စ္သူ စသည္တို ့က ၀ိုင္း၍ တားျမစ္ၾကေသာ္လည္း ဖက္တီးကို တားမရေတာ့။ ဖက္တီးမုန္ယိုေလေသာအခါ မည္သူ ့စကားမွ် နားမေထာင္ေတာ့ေပ။ ဤကား ဖက္တီး၏ အားနည္းခ်က္ ျဖစ္ေလေတာ့သည္။

ဖက္တီးကား ၾကမ္းတမ္းလွသည္။ စတုတေဒါက္တိုင္မွ အုတ္ခဲ ကိုလူေခ်ာကို အလုပ္ျဖဳတ္ပစ္ရန္ အျပင္းအထန္ ေတာင္းဆိုေတာ့သည္။ ၇ ရက္ပိုင္ရွင္မွာလည္း အလကားေနရင္း အလုပ္ျဖဳတ္ရမည့္ အေနအထားကို မနွစ္ျမဳိ ့ေပ။

သို ့ေသာ္လည္း ဖက္တီးလာေရာက္ခဲ့စဥ္က ငိုႀကီးခ်က္မနွင့္ နွပ္ေတြထြက္ ခ်ီးေတြထြက္ေအာင္ ေျမေပၚ လူးလိွမ့္ကာ ေတာင္းဆို ခဲ့ေသာေၾကာင့္ ဖက္တီး၏ တိတ္ခိုး ခ်စ္သူ အုတ္ခဲကိုကိုကို ေခၚယူ၍ သတိေပးရေတာ့သည္။

ဤတြင္ ဖက္တီး၏ ကိုလူေခ်ာမွာ မခံမရပ္နိုင္ျဖစ္၍ ဖက္တီးကို စိန္ေခၚ၍ မိုးေပၚတက္ေလေတာ့သည္။ အုတ္ခဲကိုကိုမွာလည္း နွယ္နွယ္ရရ မဟုတ္။ စူထက္စူ လူစြမ္းေကာင္းတစ္ေယာက္ ျဖစ္ရာ အနုိင္မခံ အရႈံးမေပး။ အလုပ္ ျပဳတ္ခ်င္ျပဳတ္ ဟူေသာ စိတ္ထားျဖင့္ ျပန္လည္ တိုက္စစ္ဆင္ခဲ့ေလသည္။

သတိရွိရွင္ အေျပးျပဳိင္မယ္။ အခ်ိန္မေရြး ထြက္ခဲ့။ ဤစကားသံမွာ ဖက္တီးကို ပက္ပက္စက္စက္ႀကီးကို ဖိစီးေနေလေတာ့သည္။ ဖက္တီးတို ့ျဖစ္စဥ္ကို ထိုင္းနိုင္ငံ အေျခစိုက္ ဘဂၤါလီသတင္းဌာနကပင္ ထုတ္ေဖာ္ ေရးသားခဲ့ရသည့္ အေျခအေနသို ့ ဆိုက္ေရာက္ ခဲ့သည္။

အမွန္တရားဘက္တြင္ ဖက္တီး မရွိေသာ္လည္း ဖက္တီးတြင္ အသိုင္းအ၀ိုင္းရွိသည္။ ေငြရွိသည္။ ေနာက္ခံရွိသည္။ ဒီမိုမိခင္ႀကီး ရွိသည္။ ထုိ ့ေၾကာင့္ ဖက္တီး ထင္တိုင္းႀကဲေလေတာ့သည္။ (အမွန္မွာ ဖက္တီးသည္ အုံ ့ပုံးအခ်စ္ျဖင့္ ေမတာသက္၀င္ စုံမက္ ခ်စ္ခင္ေနျခင္း ျဖစ္ေသာ္လည္း တစ္ဘက္မွ တုံ ့ျပန္ျခင္း မရွိေသာအခါ အခ်စ္ႀကီး၍ အမ်က္ႀကီးရျခင္းသာ ျဖစ္ေပသည္)

အုတ္ခဲကိုကိုမွာ ဖက္တီး၏ တစ္ဘက္သတ္ လိုက္လံ ခ်ဥ္းကပ္ေနျခင္း သာမက အလုပ္ရွင္မွတစ္ဆင့္ အလုပ္ထုတ္ပယ္ျခင္းခံရမည့္ အေရးကို ေၾကာက္ရြံ ့ျခင္း မရွိဘဲ အဆုံးစြန္တိုက္ပြဲ ဆင္နြဲမည္ဟူေသာ စိတ္ပိုင္းျဖတ္ခ်က္ျဖင့္ ရဲဲရဲေတာက္ေနေလေရာ ဖက္တီးတစ္ေယာက္ မနိုင္၀န္ထမ္းရသလို အခက္ႀကဳံေနခဲ့ရသည္။

ေနာက္ဆုံးတြင္ ဖက္တီး တစ္ေယာက္ ႀကံရာမရေတာ့သည့္အဆုံး ဂိုဏ္းေပါင္စုံ မဟာမိတ္ ဖိတ္ေခၚအစည္းအေ၀းႀကီးတစ္ရပ္ က်င္းပရန္ စီစဥ္ေလေတာ့သည္။ အိုင္တီကုမဏီမ်ား စုစည္းျပဳလုပ္သည့္ အစည္း အေ၀းတြင္လည္း ဖက္တီးသည္ ၇ရက္ပိုင္ရွင္အား ငိုျပယိုျပ၍ ေလာ္ဘီလုပ္ေလေတာ့သည္။ ဂိုဏ္းေပါင္းစုံ မဟာမိတ္အစည္းအေ၀းတြင္လည္း ဖက္တီးတစ္ေယာက္ အိပ္မေပ်ာ္ စားမ၀င္ ဆရာ၀န္နွင့္ ကုသေနရသည့္ သတင္း ထြက္ေပၚလာေတာ့သည္။

ဤတြင္ ၇ရက္ပိုင္ရွင္မွာ မတရားမွန္း သိေသာ္လည္း မ်က္ေစ့စုံမွိတ္၍ အုတ္ခဲကိုကိုကို ဖိအားေပးရေတာ့သည္။

ယင္းကာလတြင္ ကလိမ္ကက်စ္နည္းလမ္းေပါင္းစုံ သုံးခဲ့ရသည့္အတြက္ ဖက္တီးမွာ နာမည္ပ်က္ခဲ့ရသည္။ နာမည္ အပ်က္ခံ၍ တိုက္ပြဲ၀င္ခဲ့ရေသာ ဖက္တီး၏ႀကဳိးပမ္းအားထုတ္မႈမွာ ေနာက္ဆုံးတြင္ အရာထင္ခဲ့ေလသည္။ အုတ္ခဲကိုကိုက ဆက္လက္တုိက္ပြဲ၀င္လိုစိတ္ မရွိေတာ့သျဖင့္ အလံျဖဴေထာင္လိုက္ျပီ ျဖစ္ေၾကာင္း ထုတ္ျပန္ေၾကညာခဲ့သည္။ ဖက္တီးဂုိဏ္း၀င္မ်ားမွာ အဆိုပါသတင္းေၾကာင့္ ေအာင္ပြဲခံကာ (၇)ရက္ (၇)လီ ျမဴးတူး ေပွ်ာ္ပါးခဲ့ၾကရာ ဒီမိုမိခင္ႀကီးကပင္ ၀င္၍ သတိေပးခဲ့ရသည္။

၄င္းေနာက္ ဖက္တီးမွာ ဖြဘုတ္ေလာကတြင္ မည္သူ ့ကိုမွ် ဗိုလ္မထားေတာ့ဘဲ မည္းမည္းျမင္ရာ ပတ္ရမ္းေလေတာ့သည္။ ေဂၚဗာေခ်ာ့တို ့ဌာေနမွ ေက်ာင္းသားမ်ားနွင့္ အခ်င္းမ်ားေသာ အခါ ဖက္တီး၏ ဘ၀ဇာတ္ေၾကာင္းကို ေျမလွန္၍ ေဖာ္ၾကေလေတာ့သည္။ ဤတြင္ ဖက္တီးမွာ အႀၿကီးအက်ယ္ အရွက္ကြဲရသည္သာမက ဒီမိုမိခင္ႀကီးကိုပါ ထိခိုက္လာမည့္ အလားအလာမ်ား ျဖစ္လာေလေတာ့သည္။

ဖက္တီး၏ ဓါတ္ပုံမ်ားလည္း ဖြဘုတ္ေပၚတြင္ ရုတ္ခ်ည္းထြက္ေပၚလာခဲ့ရာ တမဟုတ္ခ်င္း ျပန္ ့နွံ ့သြားခဲ့ရသည္။ ဖက္တီး ဘ၀မွန္ ေပၚသြားေလျပီ။ ဖက္တီး မည္သို ့ လုပ္ရမည္ မသိ။
မယုံမွာ သိေသာ္လည္း ေမဇင္ေအး အေကာင့္မွေန၍ ဒီမိုဖက္တီးမွာ ၄င္းႏွင့္ မသက္ဆိုင္ေၾကာင္း ေၾကညာခ်က္ ထုတ္ျပန္ရသည္။

ဖက္တီး၏ ကလိမ္ကက်စ္ဥာဏ္မွာ ေျဗာင္ လိမ္ ေျဗာင္စား ျငင္းရန္ပင္ ျဖစ္သည္။ ဒီမိုဖက္တီး အေကာင့္ကို မသုံးေတာ့ဘဲ ရပ္ဆိုင္ထားရသည္။ ဖက္တီးမွာ ေမဇင္ေအး မဟုတ္ေၾကာင္း ဇြတ္အတင္း မ်က္ေစ့စုံမွတ္ ျငင္းဆန္ရန္မွ တစ္ပါ။ အျခား နည္းလမ္း မရွိေတာ့ေပ။

ဒီမိုပါတီႀကီးအတြင္း၌လည္း ဖက္တီး၏ မဆင္မျခင္လုပ္ရပ္မ်ားေၾကာင့္ ျပႆနာေတြ တက္ခဲ့ရသည္။ စီအီးစီအစည္းအေ၀းအထိ ဖက္တီေခါင္းစဥ္က ပါလာခဲ့ေလသည္။ ဖက္တီးကား ေပါ့ေသးေသး မဟုတ္။ ေပါ့ေသးေသး မဟုတ္သည့္အျပင္ အ၀လြန္၍ အခ်ိန္စီးလြန္းေနသည္ကိုလည္း သက္ေသအထင္အရွား ေတြ႕ ျမင္နိုင္သည္။

ဒီမိုမိခင္ႀကီးမွာ ဖက္တီးကို သနားလည္း သနားသည္။ ထင္ရာေလွ်ာက္လုပ္ေနျခင္းေၾကာင့္ သိကာက်မွာလည္း စိုးသည္။ သို့ေသာ္ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း ျဖစ္ရန္လည္း လိုအပ္ေနသည္။ စီအီးစီ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ျဖင့္ ေၾကညာခ်က္တစ္ရပ္ ထုတ္ျပန္ခဲ့ရေတာ့သည္။ ေၾကညာခ်က္မွာ ေအာက္ပါအတိုင္း ျဖစ္ေပေတာ့သည္။
"Facebook လူမႈကြန္ရက္စာမ်က္ႏွာ၌ အမ်ဳိးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ႏွင့္ နီးစပ္သူတစ္ဦး အသြင္ျဖင့္ ဒီမိုဖက္တီး၊ အဂၢမဟာ ဒီမိုဖက္တီး အစရွိေသာ အမည္မ်ားအသံုးျပဳ၍ ႏိုင္ငံေတာ္ သမၼတႀကီး အပါအဝင္ လူအမ်ားအျပားအား ပုဂၢိဳလ္ေရး အပုပ္ခ်မႈမ်ား ေရးသားေသာ Facebook Account ပိုင္ရွင္သည္ NLD ႏွင့္ လံုး၀ သက္ဆိုင္ျခင္း မရွိေၾကာင္း"
"ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းပဲ ေျပာပါရေစ။ အဲဒီလူနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္တို႔ လံုး၀မသက္ဆိုင္ပါဘူး။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ အျမင္၊ ႏိုင္ငံေရး အယူအဆ ေတြကို ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေျပာရဲပါတယ္။ ပုန္းလွ်ဳိးကြယ္လွ်ဳိး အလုပ္ေတြ ကြၽန္ေတာ္တို႔ မလုပ္ပါဘူး။ ဒီလိုလုပ္ေနတာေတြကိုလည္း အားမေပးပါဘူး။ တိုင္းျပည္အတြက္လည္း ဘာမွ အက်ဳိးမရွိ ပါဘူး။ ကြၽန္ေတာ္တို႔က အဖမ္းလည္း ခံရတယ္။ ေထာင္လည္း အက်ခံရဲတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ အျမင္ေတြကို ေျပာဖို႔ D-Wave ရွိပါတယ္"ဟု ဦး အုန္းၾကိဳင္က ေျပာၾကားခဲ့ ပါသည္။
ဖက္တီးတစ္ေယာက္ ရင္ကြဲပက္လက္ ျဖစ္ရေတာ့သည္။ ဒီမိုမိခင္ႀကီးကား ရက္စက္လွေပသည္ ဟူ၍ မခ်ိတင္ကဲ ပဋာေျမလူး လူးလိွမ့္၍ (၇)ရက္ (၇)လီ ငိုေၾကြးသည္ ဟူသတတ္။
မည္သို ့ပင္ဆိုေစ ဒီမိုမိခင္ႀကီးက ထိုသို ့ ေျပာၾကားသည္မွာ ၄င္းကို မခ်စ္၍ မဟုတ္ေၾကာင္း ကိုယ္ရံေတာ္ တစ္ဦးမွတစ္ဆင့္ ျပန္လည္ၾကားသိခဲ့ရသည္။ ဖက္တီးကိုလည္း ျပသနာမီးခြက္ ထြန္းမရွာရန္ သတိေပးခဲ့ရသည္။
ဖက္တီးကား ေခြးျမီးေကာက္ က်ည္ေတာက္စြပ္ပင္။ ဒီမိုမိခင္ႀကီး ေမ့ေလာက္သည္နွင့္ ဖြဘုတ္သိုင္းေလာကသို ့ ျပန္၀င္ျပီး ျပသနာမ်ားစြာ မီးခြက္ ထြန္းရွာေလေတာ့သည္။ ဖက္တီး၏ ေနာင္တသည္ (၁)လပင္ မၾကာခဲ့ေပ။ ထိုသို ့ ျပန္လည္ ၀င္ေရာက္လာေသာအခါ ဖက္တီးဂိုဏ္း ျပန္လည္အသက္၀င္လာခဲ့သည္။
ဖက္တီး၏ ေနာက္လိုက္ ေနာက္ပါမ်ား ျဖစ္ၾကေသာ ဖက္တီးတပည့္ေက်ာ္ ဒီခ်စ္သူ၊ သိုးကေလး၊ ခင္ကလ်ာစိုး၊ ခိုင္စိုးလင္း၊ မ်ဳိးခ်စ္သူ အစရွိကုန္ေသာ ဒီမိုအုပ္စုမ်ားသည္လည္း တအူအူနွင့္ ျပန္လည္ထၾကြေသာင္းက်န္းၾကကုန္၏။ ဂိုဏ္းေခါင္းေဆာင္ ဖက္တီးကို ေအာ္မီေတာေဖာ လုပ္၍ ဖက္တီးမွာလည္း ငါဟဲ့ ဖက္တီး ဟူ၍ ႀကဳံး၀ါးခဲ့ေလ၏။
ဖက္တီး အေၾကာက္ဆုံးမွာ ဘ၀မွန္ေပၚေပါက္လာမည့္ အေရးျဖစ္သည္။ ဖက္တီး၏ အဘိုးမွာ ဘဂၤါလီ တစ္ဦး ျဖစ္ေလရာ ဘဂၤါလီအေရးတြင္ ဖက္တီး နႈတ္ပိတ္ေနခဲ့ရသည္။ ကိုးကြယ္ေသာ ဘာသာကို လူသိမွာလည္း ေၾကာက္သည္။ ဘာသာတူ ဘဂၤါလီမ်ားက ျပန္ျပီး သစာေဖာက္ဟု အမည္တပ္မွာလည္း ေၾကာက္သည္။ ဘာသာမတူသူမ်ားက ၀ိုင္းျပီး ေဆာ္ၾကနွက္ၾကမွာကိုလည္း ေၾကာက္သည္။ ဖက္တီးသာ ဘဂၤါလီဟူ၍ သိရွိသြားပါက ဖက္တီးဂုိဏ္းသားအားလုံး ဂိုဏ္းမွ နႈတ္ထြက္ကာ ၀ူးတန္ဂိုဏ္းသို ့ ေျပာင္းသြားမွာလည္း စိုးရိမ္ရသည္။ ယေန ့အခ်ိန္အထိ ဖက္တီးမွာ ယင္းကိစၥကို လွ်ဳိ ့၀ွက္ထားခဲ့၏။ ဤကား ဒီမိုဖက္တီး၏ လွ်ဳိ ့၀ွက္ခ်က္ႀကီးပင္ ျဖစ္သည္။ ယေန့အခ်ိန္အထိ မည္သူမွ် မသိၾကပါ။
မသိၾကျခင္းမွာလည္း ဖက္တီးကား ဟန္ေဆာင္ေကာင္းသည္။ လူ ့စိတ္ အညွာကို သိသည္။ ၄င္းဂိုဏ္းသား တစ္ေယာက္စီ၏ အားနည္းခ်က္မ်ားကို သိထားသည္။ ေကာင္းစြာ အသုံးခ်တတ္သည္။ တစ္ခါတစ္ရံတြင္ ဖက္တီး၏ တပည့္ေက်ာ္မ်ားမွာ ယင္းတို ့ကိုယ္ကို ဖက္တီး တပည့္ ျဖစ္ေနမွန္း မသိ ဟု ဆိုၾက၏။ အျခား ဖြဘုတ္ မိတ္ေတြမ်ားက ေျပာျပမွ ဖက္တီးတပည့္ေက်ာ္ ျဖစ္ေနမွန္း သိလာၾကသည္ ဟု ဆို၏။ ဤကား ဖက္တီး၏ ေတာ္သည့္ ေနရာမ်ား ျဖစ္သည္။
ဖက္တီး ေရွာ္သည္လည္း ရွိေပသည္။ အုတ္ခဲကိုကိုကို တစ္ဖတ္သတ္ ခ်စ္ျမတ္နိုးေနေသာ္လည္း အုတ္ေအာ္ေသာင္းနင္း ျပသနာျဖစ္ပြားျပီးေနာက္ ဖက္တီးမွာ ေ၀းေ၀းကသာ
လြမ္းပါမည္ ဟု ဆိုကာ ႀကိတ္မွိတ္လြမ္းဆြတ္ေနရျပီ ျဖစ္သည္။ ဤကား ဖက္တီး၏ လူမသိ သူမသိ အုံ ့ပုံး အခ်စ္ ပင္ ျဖစ္ေလ၏။
ဖက္တီးဂိုဏ္းမွာ ဒီမိုမိခင္ႀကီးဘက္ မလိုက္သူမွန္သမွ် ဖက္တီးက ေဆာ္တတ္သည္။ ေစာင့္ပါးရိပ္ေျခလည္း လုပ္တတ္သည္။ ကလိမ္ကက်စ္ (၁၂)ႀကဳိး ေအာက္လမ္းနည္းမ်ားလည္း သုံးတတ္သည္။
တစ္ဘက္သား နာမည္ပ်က္ေအာင္ ဖ်က္လိုလွ်င္ ဖက္တီးကိုသာ ဆရာတင္လိုက္။ ရ စရာ မရွိေအာင္ ဖ်က္ပစ္မည္။ ဟုတ္တာေရာ မဟုတ္တာေရာ လုပ္သည္။
ဖက္တီး၏ ဘ၀ကား ဤသို ့ ဖြဘုတ္ဇာတ္လမ္းရွိခဲ့ေလသည္။
ဖက္တီးမွာ သာမန္ေညာင္ည ဖက္တီး မဟုတ္ေပ။
သုံးမည္ရ ဖက္တီး ျဖစ္သည္။
နာမည္အရင္း ေမဇင္ေအး ျဖစ္သည္။
ဖြဘုတ္အမည္ ဒီမိုဖက္တီး၊ ခြန္ဒီးယမ္း ျဖစ္သည္။
ဖက္တီးတြင္ အျခားေသာ နာမည္မ်ားစြာ အေကာင့္မ်ားစြာ ရွိေနေသာ္လည္း သုံးမည္သာ ထင္ရွား၍ သုံးမည္ရ ေမဇင္ေအး ဟူ၍ ေခၚတြင္ၾကေလ၏။
( ေဟ့ ေကာင္မ ဟိုလူႀကီး ငါ့ကို လိုက္လုပ္တယ္ ဟဲ့။
နင္ေတာ့ နာမည္ႀကီးေနျပီ။ ေကာင္မ သတိလည္း ထားဦး။
ၾကည့္စမ္း ငါ့ကို တက္လုပ္သြားျပန္ျပီ။
ဘယ္သူလဲ။ ဟိုလူႀကီးလား။
မဟုတ္ဘူး အုတ္ခဲကိုကို။
ဒင္းက နင့္ကို တက္လုပ္ေနတာ နင္ျငိမ္ခံမေနနဲ ့။
ထားလိုက္ပါ ငါ လိုက္လုပ္လိုက္ဦးမယ္။ )
ဤကား ဖက္တီးတို ့၏ ေန ့စဥ္ ေတြ ့ႀကဳံေနက် ျဖစ္ရပ္မ်ားပင္။
စာဖတ္သူမ်ား ဖက္တီး၏ ကုမဏီကို MICT Park သြားေရာက္ ၾကည့္ရႈနုိင္သည္။
Lady မဂၢဇင္းတြင္လည္း ဖက္တီး၏ စပြန္ဆာ လက္ရာမ်ားကိုလည္း ၾကည့္ရႈနိုင္သည္။
ဖက္တီးနွင့္ ခြန္ဒီးယမ္းတို ့၏ ဖြဘုတ္မ်ားတြင္လည္း သြား၍ ေလ့လာၾကည္ရႈနုိင္သည္။
(ရခုိင္သားေနရာတြင္ အုတ္ခဲ ဟု ျပင္ဆင္လိုက္ပါသည္။ ဤသည္မွာ ဘ၀ရွင္မင္းတရားႀကီး အလိုတည္း)

TGNA Selar Blogger UMNO Yang Memfitnahnya: "Kerja Orang Jahat Yang Memuja Nafsu"

Posted: 21 Dec 2012 09:16 PM PST

Tuduhan Salah Guna Kuasa : Fitnah Nyata Terhadap YAB MB Kelantan

Saya telah diarahkan oleh YAB Tuan Guru Menteri Besar Kelantan untuk membuat sedikit penjelasan berkenaan isu sekeping tanah seluas tanah 10,526 hektar milik kerajaan negeri Kelantan yang didakwa sebagai habuan kepada pemimpin DAP Perak agar mereka sudi menyerahkan kerusi Menteri Besar Perak kepada PAS selepas pilihanraya umum 2008.

Ia dilaporkan di dalam blog yang kemudiannya dijadikan asas kepada laporan polis oleh sebuah badan bukan kerajaan Barisan Bersatu Nambikkai (Nambikkai) pada 19 Mac 2012. Ia juga turut dilaporkan oleh Utusan Malaysia pada 20 Disember 2012.

Hakikatnya, ini satu lagi fitnah UMNO/Barisan Nasional yang cuba memperdayakan rakyat dengan isu-isu ciptaan mereka khususnya menjelang pilihanraya umum yang ke13. Peluru-peluru terakhir UMNO/BN ini kelihatan berterabur kerana dilancarkan dalam keadaan panik dan kelam kabut ekoran kebimbangan akan terlucut kuasa selepas pilihanraya nanti.

Barangkali UMNO lupa bahawa merekalah yang telah menukar status tanah rizab melayu di bandar Baru Kubang Kerian ketika memerintah Kelantan. Ini boleh dirujuk melalui Warta Kerajaan Kelantan 22 April 1990 (ketika Kelantan masih diperintah oleh Barisan Nasional). Ini hanya sekelumit dari 'jasa baik' UMNO terhadap tanah rezab Melayu.

Dalam isu tanah seluas 10,526 hektar yang didakwa sebagai habuan kepada pemimpin DAP Perak, suka untuk dinyatakan bahawa kawasan tersebut yang terletak di Hutan Simpan Relai, Gua Musang telah diluluskan kepada Yayasan Islam Kelantan oleh Majlis Mesyuarat Kerajaan yang bersidang pada 13 September 2000.

Ia bertujuan untuk menjana pendapatan YIK bagi tujuan menampung urusan pengajaran dan pembelajaran anak-anak di sekolah-sekolah Yayasan Islam Kelantan. Perlu diingatkan bahawa pada tahun 2000, Pakatan Rakyat masih belum wujud dan masih belum membentuk kerajaan di Perak.

Pada Disember 2000, Yayasan Islam Kelantan telah bersetuju menawarkan Projek Usahasama memajukan tanah ini kepada sebuah syarikat. Bagaimanapun syarikat tersebut ternyata tidak mampu untuk melaksanakan kerja-kerja memajukan tanah terbabit dan ini menyebabkan Mesyuarat Lembaga Yayasan Islam Kelantan pada 18 Ogos 2004 membuat keputusan agar tawaran projek ladang hutan ini ditarik balik dan dibatalkan.

Tawaran kepada syarikat Upayapadu Sdn Bhd (pada masa itu dipengerusikan oleh Dato Seri Wong Yeon Chai) pula dibuat melalui surat Yayasan Islam Kelantan bertarikh 28 Ogos 2005 manakala perjanjian ditandatangani pada 3 Mei 2006, hampir dua tahun sebelum pilihanraya umum 2008.

Ia merupakan usahasama projek melalui konsep pajakan dan perjanjian selama 50 tahun dengan diberikan leasehold dan bukannya hak milik. Ia juga menjana pendapatan YIK melalui kadar sewaan RM100.00 seekar setahun untuk kawasan getah klon dan RM150.00 seekar setahun untuk kawasan kelapa sawit.

Pertukaran komposisi pengarah dan pegangan saham dalam Upayapadu Plantation Sdn Bhd telah dimaklumkan kepada Yayasan Islam Kelantan pada Mei 2012 di mana ekoran pertukaran tersebut, pihak syarikat dikehendaki membayar sumbangan kepada YIK sebanyak RM1.5 juta.

Berasaskan kepada kronologi di atas, dapatlah dibuat kesimpulan bahawa 1. Dakwaan yang menyatakan YAB Menteri Besar Kelantan telah memberikan 'habuan' kepada pemimpin DAP Perak agar memberikan laluan kepada calon PAS mengisis kerusi Menteri Besar adalah fitnah sama sekali. Tarikh perjanjian dengan Upayapadu Sdn Bhd yang ditandatangani pada 3 Mei 2006 dan pertukaran komposisi pada Mei 2012 adalah tidak relevan dengan tarikh pilihanraya umum 8 Mac 2008 yang menyaksikan Barisan Nasional hilang kuasa di Perak.

2. Dakwaan blog bahawa 'sekelip mata mereka memperolehi 10,526 ekar dengan nilai pasaran melebihi 30 juta ringgit' juga adalah dakwaan yang tersasar. Ini kerana tanah tersebut hanya dipajak dan tidak diberikan hak milik. Pajakan pula hanya dalam tempoh 50 tahun sahaja.

Blogger terbabit wajib mendatangkan salinan geran tanah sebagai bukti bahawa tanah tersebut telah dipindah milik.

3. Segala urusan perjanjian, pajakan dan transaksi dibuat dan dilaporkan di dalam mesyuarat samada Mesyuarat Jawatankuasa Tetap Kewangan, Tender, Pembangunan dan Pelaburan YIK atau Mesyuarat Lembaga YIK. Ia dilakukan melalui prosedur yang sah dan tidak bertentangan dengan undang-undang.

Saya kira, fitnah terbaru ini tentunya akan menyaksikan satu lagi episod saman yang akan difailkan di mahkamah. Ia jelas merupakan satu fitnah besar terhadap YAB Tuan Guru Menteri Besar Kelantan.

UMNO hakikatnya sudah hilang punca untuk menonjolkan diri sebagai pejuang Melayu sedangkan pada hakikatnya, merekalah pengkhianat kepada tanah rezab Melayu.

Di Selangor misalnya, UMNO Bahagian Puchong telah cuba menjual sebidang tanah rezab Melayu kepada sebuah syarikat Lagi Gemilang Development Sdn Bhd yang mana pemiliknya adalah 75 peratus bukan bumiputra. Ia disyorkan ditolak oleh Pengarah Tanah dan Galian Selangor Darul Ehsan melalui sepucuk surat kepada Menteri Besar Selangor pada 25 Januari 2010.

Inilah dia wajah UMNO yang sebenar! Barangkali, UMNO meletakkan pihak lain seperti mereka di mana setiap perkara memerlukan habuan dan balasan. Dalam hal ini, menarik juga untuk dibincangkan apakah habuan yang diperolehi oleh UMNO ketika memberikan laluan kepada parti GERAKAN untuk mengisi kerusi Ketua Menteri Pulau Pinang satu ketika dulu....

Daripada AHMAD FADHLI SHAARI, Setiausaha Akhbar YAB Menteri Besar Kelantan.

Dakwaan blog fitnah saya, kata Nik Aziz.

KOTA BHARU - Menteri Besar Kelantan, Datuk Nik Abdul Aziz Nik Mat menafikan pendedahan sebuah blog yang menuduh beliau melakukan rasuah pada tahun 2008 melibatkan habuan tanah bernilai lebih RM30 juta.

Nik Abdul Aziz menegaskan kenyataan tersebut adalah tidak benar sama sekali dan disifatkan sebagai fitnah yang dilemparkan terhadap diri beliau semata-mata.

Sehubungan itu, beliau yang juga Mursyidul Am Pas mengarahkan pegawainya mempertimbangkan perkara tersebut untuk dibawa ke mahkamah.

"Saya sudah baca laporan yang dibuat dalam akhbar mengenai tuduhan kepada saya mengenai rasuah tanah dan semuanya sekali. Sebenarnya benda ini fitnah.

"Saya harap pegawai saya mempertimbangkan semua untuk ke mahkamah dan mudah-mudahan ALLAH menjelaskan perkara yang sebenar," katanya kepada media ketika ditemui di JKR 10 di sini, semalam.

Beliau berkata demikian mengulas pendedahan sebuah blog yang mendakwanya menawarkan tanah seluas 4,259.9 hektar di Relai, Chiku, Gua Musang kepada Pengerusi DAP Perak, Datuk Ngeh Koo Ham dan Setiausaha, Nga Kor Ming untuk menerima wakil Pas, Datuk Seri Mohammad Nizar Jamaluddin sebagai Menteri Besar Perak pada 2008.

Terdahulu beliau menerima kunjungan daripada 60 anak-anak Kelantan yang berada di Sabah.

Laporan blog itu mendakwa tawaran tanah bernilai lebih RM30 juta itu berlaku ketika pakatan pembangkang menang Pilihan Raya Umum ke-12 (PRU12).

Mengulas lanjut tuduhan tersebut Nik Aziz memberitahu dakwaan salah guna kuasa terhadap beliau itu dilakukan oleh orang-orang yang jahat.

"Kerja memfitnah ini dilakukan oleh orang jahat. Kerja orang yang jahat ini adalah mereka yang memuja nafsu dan bukannya puja ALLAH SWT.

"Sebab itu saya sebut kalau berita yang dikeluarkan oleh akhbar terbabit kita kena berhati-hati," katanya

No comments: